Weekend
1
Tag Archives: weekend
Paasweekend
Heerlijk, zo’n lang (paas)weekend. Er was helemaal niets gepland, maar er is toch vanalles gebeurd.
Ik heb me, in willekeurige volgorde, in de huid van volgende personae gewrongen : elektricien, bakker, echtgenoot, kok, wandelaar, tuinman, nachtwaker, kat oppas, vogelaar, poetsman, plongeur, masseur, vader, reisbureauconsulent en epicurist.
En u ?
Toerist in eigen land
Wat een weekend zeg ! De indian summer gaf nog eens serieus van jetje, en misschien wel de laatste keer voor de grijsheid weer ons land omsluit.
Het zonnetje kwam net op tijd, want wij hadden fijn bezoek uit Barcelona. En dus konden we lekker de toerist in eigen land gaan uithangen met ons logeetje. Brussel en Brugge had ze al gezien en in Antwerpen ging ze nog een week logeren voor het WRRS 2007 congres. Maar Gent sprak haar wel aan, dus wij naar ginder. En als ik zeg toerist uithangen dan bedoel ik dat écht zo. Een rondje door de Sint-Baafskathedraal, struinen langs de graslei, koffietje en ongefilterde Palm op het terras van de Belga Queen, een blik op het Gravensteen, … afin de obligate places of interest. Maar daarom niet minder leuk. Het deed me nog eens stilstaan bij al het moois dat we ook in eigen land hebben.
Een bezoekje aan het metekindje van mijn liefste mocht niet ontbreken. En Janne is zelfs mee gaan eten (met de ouders uiteraard) ! En ze deed dat voorbeeldig. De snelle service leende er zich gelukkig ook toe.
En het restaurant bleek ook nog een verrassing. Na een tiental telefoontjes naar mij bekende en lekkere plekjes in Gent had ik eindelijk een reservatie vast. En ik dacht gereserveerd te hebben in het restaurant in het gebouw waar NTGent huist. Maar het bleek in een ander theatergebouw te doen te zijn, en wel in het theatercafé van het operagebouw. Café Theatre, theatercafé “Foyer”, u begrijpt mijn verwarring (en/of u moet er hartelijk om lachen).
En zondag konden we natuurlijk ook niet binnenblijven. Het kleine muisje in onze kelder had alle chocoladevoorraad van Marcolini opgegeten en dus moesten we wel nieuwe halen. En u weet hoe dat gaat met buitenlanders en belgische chocolade : ook onze gaste nam een voorraadje mee huiswaarts.
Onderwijl ook nog eens door de antiekmarkt op de Zavel en op de rommelmarkt op het Vossenplein gepasseerd. Grappig als je ze onmiddellijk na elkaar doet, het contrast qua publiek is frappant.
Onze logee moest tegen dan alweer in Antwerpen zijn, dus ook nog even taxi gespeeld naar haar hotel.
En dan was het even balen dat het weekend voorbij gevlógen was. Maar evengoed was er het gevoel van contentement dat ik er van heb kunnen genieten, in fijn gezelschap. Het besef dat ik mezelf een gelukkige mens mag noemen was nooit veraf.
Droomweekend
Wat een weekend weg met een mens kan doen. Om de clichés maar uit de kast te halen : even weg uit de sleur en lekker uitwaaien. En waaien deed het in Nederland ! Zozeer dat mijn liefste er nu wat slapjes bij loopt.
Maar goed, ik vertoef er graag. Zoals Paul Van Vliet Vlaanderen bezingt, zo voel ik hetzelfde voor Nederland. Een land waar we de mensen verstaan, maar zij ons niet altijd (bestel nooit een spuitwater, maar wel een Spa Rood). Een land dat kaas (pun not intended) gegeten heeft van organisatie, ruimtelijke ordening en openbaar vervoer (al kunnen meningen verschillen). Een land dat nog minder bergen heeft als onze “plat pays”.
Monnickendam, de plaats van bestemming, blijkt een lieflijk dorpje te zijn met een typisch oud-Nederlands straatbeeld, veel water, sluizen en ophaalbrugjes. Een beetje zoals Delft, of Amsterdam in het klein. Aan één van de kades waren opnames bezig voor “Het paard van Sinterklaas II”, een film die tegen 6 december in de bioscoop komt.
We zijn ook even wezen wandelen in het Hemmeland, een landtong in het Ijsselmeer. Her en der aangeplakte pamfletten met www.redhethemmeland.nl deden nefaste gevolgen voor dit stukje natuurgebied vermoeden.
Suitehotel De Posthoorn zit verscholen achter een bedrieglijk kleine gevel, geflankeerd door doorsnee rijhuisjes. Het hotel heeft 2 kamers en 3 suites. En de eigenaar wist ons te vertellen dat er binnenkort nog eens 7 kamers bijkomen, in het oud theatertje dat deel uitmaakt van het voormalig station dat De Posthoorn ooit was.
De Napoleon Bonaparte suite, onze kamer voor het weekend, bleek een heerlijk boudoir : een stijlvolle en warme inrichting met veel zwartgelakt hout, een hemelbed, een heerlijk diep en ruim bad en veel theelichtjes. Het salonnetje lag vol met “klasse lifestyle bladen” (Quote, Jackie), waar we gretig in gebladerd hebben. Stijlbijbels voor les nouveaux riches. Lachen !
Het viergangenmenu met aangepaste wijnen dat we ook nog voorgeschoteld kregen was succulent. Mag ik u doen watertanden ?
Tartaar van kalfsvlees met pepersausje, scampi en sesambroodje
Lauwgebakken zwaardvis met vanille olijfolie en asperges
Licht aangebakken eendeborstfilet met gebakken groentenpuree
Crêpe Suzette met wijnappelsien en straciatella-ijs
Koffie met friandises
En waar konden we onze zondag beter doorbrengen dan in Amsterdam, op een boogscheut van Monnickendam ?
In het Joods Historisch Museum liep een overzichtstentoonstelling van Robert Capa. U weet wel, de mens die onder andere foto’s heeft genomen van de landing in Normandië op D-day.
Onze vaste adresjes mochten we natuurlijk niet overslaan : Café De Jaren in de Nieuwe Doelenstraat voor (Illy)-koffie en fotomuseum FOAM op de Keizersgracht voor … euh, de foto’s natuurlijk. Er weer een paar interessante namen te zien : Joan Colom over de Barcelonese wijk El Ravál en August Sander, de man die de mensheid wou classificeren aan de hand van zijn foto’s.
En om de inwendige mens te versterken passeren wij steevast bij Wagamama. Hmm, yaki soba en negima yakitori !
Oh, en ik zou Eichholz nog vergeten, een speciaalzaak met ingevoerde producten uit de US. Ook deze keer gingen we er niet buiten zonder een pot Jif pindakaas en een pak Oreo koekjes.
Hmm, ‘t is wel makkelijk samen te vatten hé, dat weekend ? Genieten van luxe, eten, cultuur en mekaar. Bourgondisch genieten in Nederland, het kan. Een weekend zoals ik ze graag heb.
Droomweekend
Mijn liefste en ik zijn op Droomweekend. Vandaag en morgen toeven we in Monnickendam, ten noorden van Amsterdam aan het Ijsselmeer.
Dit tripje net over de grens is nog een overblijvend cadeautje van ons trouwfeest vorige zomer. Cadeaubonnen zijn eigenlijk wel fun, ‘t zijn kleine extraatjes waar je anders toch geen geld aan zou geven.
We zijn al een tijdje aan het verlangen naar dit weekend, want het “Suite Hotel” waar we naartoe wilden was niet direct vrij. Maar nu is het zover ! Het wordt 2 dagen zwelgen in decadente luxe (4-gangen menu met aangepaste wijnen ! Geserveerd ontbijt !), gratis en voor niets. De franse zwier op zijn hollands, quoi.
U ook een droomweekend gewenst !
The times, they are a-changing
Natuurlijk zijn we al een paar dagen terug, maar ik moet toch nog even afkicken van een onvergetelijk weekendje Barcelona.
Ik weet het niet hoor, maar dit vond ik toch wel een sterk staaltje van klimaatsverandering : op het dak van het hotel in zwembroek over de stad uitkijken. Op 19 januari. Januari !
‘k Zeg u, ‘t is niet meer gelijk vroeger.
Radisson SAS
Een superhotel is het hier ! Bij het inchecken stelden ze voor of we geen junior suite wilden, voor 25€ per nacht meer. Welja, waarom niet, keken we naar elkaar. En hier zitten we dan, badend in de luxe ! Marmeren badkamer, privé terras met uitzicht op het centrum van Spa en een ruime zithoek in de kamer. Er staat zelfs een Nespresso apparaat op de kamer, waar we al dankbaar gebruik van gemaakt hebben.
Maar het beste van alles is gratis tinternet, heb ik nog nooit meegemaakt op hotel. En aangezien we de laptop meehebben om wat trouwvoorbereidingen te doen, kwam dit goed uit. Eén nadeel : vlak na het inchecken kregen we geen connectie. Naar de receptie gebeld ; een kwartiertje wachten was de boodschap. Na een tijdje nog niets. Ik besloot de hotelservice maar even te testen en terug te bellen. “OK meneer, we verbinden u door met Kopenhagen”. Bleek dat de server in Kopenhagen staat. Ik kreeg de bevestiging dat het straks moest gaan lukken. Na het 3-gangendiner (mechelse asperges, varkenshaasje en speculoosbavarois met amandelijs, dit alles doorgespoeld met een fijne Chileense Cabernet-Sauvignon uit 2002) lukte het nog niet. Nog even de receptie gebeld. 2 minuten later stond er een picollo aan de deur te kloppen. Hij zou Kopenhagen nog even bellen. En ja, een uurtje later konden we het internet op !
Excellente service hier, in Radisson SAS. Wat wordt een mens die luxe toch snel gewoon …
Spa
Te koop
Wekkerradio in perfecte staat. Moet weg omdat de kleine van de buren heel de buurt bijeen schreeuwt (niet huilt, maar schreeuwt) nog vóór het krieken van de dag. Zowel op zaterdag, zondag als op een vrije dag als deze. Grmbl.
Arbeidsvitaminen
Een blanco weekend is het tot nu toe. Nergens naartoe, geen verplichtingen. Het hoofd vrij. Heerlijk is dat. En ik bedenk dat ik bovendien ook een fijne werkweek achter de rug heb. Momenteel heb ik één groot project waarop ik me volledig kan toeleggen zonder teveel ruis van andere professionele bezigheden. En dan gaat het vooruit, kan je goeie resultaten neerzetten op korte tijd. En voldoening voelen als je ‘s avonds naar huis rijdt en de dag overpeinst. Dan krijg je terug zin om ‘s morgens op te staan en er terug in te vliegen. Arbeidsvitaminen, ik had nooit gedacht dat ik ze zo zou appreciëren.