Zo, terug thuis. Ik zie dat er nog altijd geen nieuwe regering is. En verder heb ik, behalve een betoging in Brussel, zo te zien niet veel gemist. Al zeker niet de gebakken lucht rond SvhJ die dezer dagen door de blogether vliegt.
Het had geen haar gescheeld of ik was pas een dag later thuis. Het begon al goed bij de bagage dropoff. Mijn Barcelonese collega zat op dezelfde vlucht en had al haar zitje gereserveerd. Ik vroeg de man aan de balie of ik naast haar kon zitten. Hij repliceerde dat hij mij geen zetelnummer kon geven omdat de vlucht overboekt was. En vroeg me in één adem door of ik niet geïnteresseerd was om de dag erna terug te vertrekken. Een vergoeding van 600 euro zou mijn deel zijn. Wat eerst op een aanlokkelijk voorstel leek, was het bij nader inzien niet. Trek er taxikosten, hotel en nog wat culinair vertier af en je houdt al een pak minder over. En ik wou echt wel naar huis, het was mooi geweest.
Ik had dus wel al een checkin ticket in handen, maar nog geen zitje. En het vliegtuig was overboekt. Hmm. Eens aan de checkin balie aan de gate kon ik mijn ticket gelukkig al snel ruilen voor een ticket met zetelnummer. Niet naast mijn collega, maar ik kon toch vertrekken.
Hoewel, dat was te vroeg victorie gekraaid. Toen ik mijn plek in het vliegtuig opzocht bleek daar al iemand te zitten. Zelfde zetelnummer op ons ticket. Even doorkruiste de zowel aanlokkelijke als bedenkelijke gedachte aan de centen en een nachtje extra op Texaanse bodem mijn gedachten. We riepen er een stewardess bij, ze ging het regelen. De man bleek een Waal te zijn, wat bij een Française in de buurt de spottende reactie “Une situation belge” uitlokte. Even later kwam een wel-heel-foute steward de man halen. Hij kreeg een zitje in business class, te danken aan zijn zilveren frequent flyer card. Toch voelde ik me 2 keer opgelucht ; ik kon naar huis én mijn nu vrije zitje bleek extra beenruimte te hebben.
Maar toch, ik begrijp dat systeem niet zo goed. In geïnformatiseerde tijden begrijpt toch geen mens dat ze bij het boeken van vluchten niet kunnen zien dat een vlucht vol zit. Ik heb me laten vertellen dat overboekingen bij sommige luchtvaartmaatschappijen (onder andere in Spanje) gangbare praktijk zijn. Niet-volle vluchten zouden hen meer kosten dan de vergoedingen die ze vrijwilligers voor een latere vlucht uitkeren.
Economisch gezien kan dat misschien kloppen. Maar naar klantvriendelijkheid rammelt deze praktijk toch aan alle kanten ? Want wat is het gevolg : lastige klanten die hun frustratie uitwerken op het luchtvaartpersoneel. En de naam en faam van de maatschappij wordt beklad, want wie wil nu vliegen met een luchtvaartmaatschappij als je niet zeker weet of je meekan ?
Ik vraag me ook af wat er gebeurt als ze niet voldoende vrijwilligers vinden. Een potje Russische roulette aan de checkin balie ?
Onderstaand filmpje heeft, behalve de legendarische zinsnede van het onfortuinlijke hoofpersonage, gelukkig niets van doen met mijn verhaal.
