Plan A. Een 2 weken durende zomervakantie in 2010 met de vriendjes, net zoals in 2008. Na veel overlegetentjes en vruchteloos gepuzzel met agenda’s geraakten we er niet uit. Jammer.

Plan B dus : een weekje samen naar de Ardennen om Nieuwjaar te vieren. Afin, Ardennen. Huisje geboekt vlakbij Chimay en verlangen tot we konden vertrekken om nog eens onder mekaar wat tijd door te brengen.
Vorige maandag stonden we vertrekkensklaar, maar besloten we toch maar eerst even langs de kinderarts te passeren. Sophia had een paar muggenbeetachtige plekjes op haar lijf en was een beetje zeurderig. Ons gevreesde vermoeden werd bevestigd : windpokken. Het kind had er niet echt last van. Maar de combinatie windpokken en het meereizende gezelschap was een moeilijker combinatie. Lien bevalt binnen afzienbare tijd en een zieke Janne zo nét voor de bevalling wilden we Peter en Lien niet aandoen. Om het risico uit te sluiten besloten we om hen niet te vergezellen. Jammer, stom, spijtig, overmacht en helaas niets aan te doen. Het zij zo. Er komen nog gelegenheden om samen erop uit te trekken.

Plan C : thuisblijven. En er het beste van maken. Genieten van de vakantie, van de plots vrijgekomen tijd, van mekaar en van Sophia. Alles laten komen zoals het komt.
En met oudjaar op het laatste moment vrienden uitgenodigd, lekker gekookt en op een fijne manier het nieuwe jaar ingeluid. Al hadden we liefst plan A uitgevoerd, dat spreekt. Om het een klein beetje goed te maken, zijn we toch een namiddagje richting Chimay getrokken om de vriendjes te ontmoeten (en de andere kinderen ver genoeg van Sophia te houden). Een bezoek aan de brouwerij van Chimay is dan weer jammerlijk mislukt, omdat er blijkbaar geen bezoeken meer worden toegestaan. Maar we waren al blij even de illusie te hebben “op weekend” met onze vrienden te zijn.

De windpokken zijn inmiddels overgewaaid (pun not intended). Al heeft het kind er nooit echt last van gehad, op een zeurderige voormiddag na. Zelfs van de vervelende jeuk is ze grotendeels gespaard gebleven. En littekens zal ze er ook niet aan overhouden, vermoeden we, aangezien de pokken zich niet extreem gemanifesteerd hebben. Voila, de eerste kinderziekte zit er al op.

En zo zijn de kerstvakantie en het oudejaarsfeestje helemaal anders uitgedraaid dan gepland. Onze eerste ervaring met het plannen maken met een kind. ‘t Zal niet de laatste keer zijn, ik voel het aan mijn kleine teen. Anders, maar ook leuk.

Oja, voor wie hier af en toe komt lezen, kijken, … Ik wens u een gelukkig en gezond nieuwjaar, voor u en uw geliefden. En al de rest komt vanzelf.