Tag Archives: radio

Neve

Na mijn radiodebuut op FM Brussel kan je me vandaag voor de tweede keer op de radio horen. Van 19 tot 21u afstemmen op Klara is de boodschap, voor het jazzprogramma Neve van de gelijknamige Jef.
Als u goed luistert hoort u me misschien klappen, daar in de geweldige Studio Toots.

Jazz voor beginners

Weet u waar de blauwe noot, ofte de beroemde “Blue Note” vandaan komt ? Of wat ragtime is ? En kent u het verband tussen George Gershwin en The Muppet Show ?
Jef Neve legt het u uit. Op Klara zijn ze een “Youtube” reeks gestart over jazz. “Jazz voor beginners” heet de reeks logischerwijs. Hapklare brokjes film die u een begrip uit de jazz expliceren.

Nog meer jazz ? Dezelfde Jef Neve heeft een jazzprogramma op Klara, elke vrijdag van 19u tot 21u. Je kan de voorbije uitzendingen herbeluisteren (deze link volgen en dan “Neve” in de programmalijst aanklikken). Jammer dat ze niet als podcast worden aangeboden.
Maar ook Marc Van den Hoof (vader van) schotelt u met zijn gezellig doorleefde stem wekelijks jazz voor op Klara, elke woensdag om 23u. Zijn programma “Jazz” (hoe eenvoudig kan het zijn ?) kan u ook herbeluisteren.

Het radiofonisch Grote Verlangen

Gisteren rond 18u werd ik gebeld door Arnout, een sympathieke medewerker van FM Brussel. Of ze me eens mochten bellen voor een interview op de radio. Eh ? Ik had over niets bijzonders kond te doen aan de wereld, dacht ik zo, en al zeker niet op de radio. Dus toch. Ze wilden het onderwerp van dit bericht eens uitspitten en bij 1207 navragen hoe dat nu werkt, dat uitschrijven om de Gouden Gids niet meer te ontvangen.
Bon, waarom niet ? Rond half acht belde Bruno me dan voor het gesprekje. Beetje gekeuveld over mijn berichtje. Hij zou 1207 bellen en het uitzoeken. Maar dat is een beetje mislukt, luister maar. Morgen beter, Bruno ?

Ik had geen voornemens om ook anders dan schriftelijk aanwezig te zijn op het internet, maar zie. Ondertussen ben ik gesproken opgenomen in de digitale annalen. En is mijn radiodebuut een feit, ahum. Het Radiofonisch Instituut zal lachen !

Kinderpraat

Gisteren was er een reportage op Radio 1 over het mooie weer (de komkommertijd is duidelijk alweer aangebroken). Vraagt de journalist aan een paar kleine mannen waarom het zo’n mooi weer is.

Zegt er eentje : omdat het zo warm is.
En een ander : omdat ze het gezegd hebben op de radio.

Kinderlogica, geen speld tussen te krijgen.

Radio

Ik ben een radio-mens. Aangezien mijn liefste meer een tv-mens is en radio en tv in één ruimte moeilijk te verenigen zijn, wint de tv het meestal. Ook al omdat ik meer voor tv voel dan zij voor de radio.

Vandaag was ik alleen thuis en dan grijp ik de kans met beide handen aan om de radio te laten heersen over ons huis. Zo kan ik enorm genieten van “trage” radio-uitzendingen met de namen Alaska of Titaantjes. Documentaire radio die je volle aandacht vereist en de tijd neemt even stil te staan bij de Dingen des Levens of gewoon bij een interessante anekdote. Geen geluid dat als behang moet dienen om de stilte te verdringen, en al helemaal niet onderbroken door irritante reclame. Een vol uur word je ondergedompeld in een of ander klein universum waarvan je ‘t bestaan niet afwist, maar dat vanaf minuut 1 boeit en je helemaal in de uitzending zuigt.

De podcasts van de afgelopen weken die nog op mijn harde schijf stonden te blinken kwamen dan ook goed van pas. Wouter Deprez interviewde zijn vader in het sappig Westvlaams, voor de nieuwe reeks That’s Life van Alaska. Het was aandoenlijk en humoristisch tegelijk. Een puur stukje familiegeschiedenis zoals je ‘t enkel aan de koffietafel op zondagmiddag kan horen. Vader Deprez vertelt ook over de armoede die zijn ouders en grootouders gekend hebben. Een schrijnend moment toen de de man brak, maar o zo eerlijke radio.
Of dan de Titaantjes met Ivo Niehe of Najib Amhali. Het viel me op dat beide figuren, hoeveel ze elk ook te betekenen hebben in hun vakgebied, toch het meest gelukkig zijn met de kleine dingen in hun leven. Succes maakt niet gelukkig, of zoiets.

Mij een zorg dat ze Radio 1 binnenkort door de vernieuwingsmolen halen. Zolang ze maar trage radio blijven maken.

Listen to the radio

Daarnet gespot bij Tales from the Crib en er nu al helemaal weg van : Last.fm.
‘t Is een beetje zoals met een oude analoge FM radio scannen naar een goeie zender. Maar er is meer. Een artiest intikken en je krijgt meteen een rist nummers van groepen uit hetzelfde smaakvijvertje voorgeschoteld. Of de muziek waar mensen met dezelfde goeie smaak als uzelf naar luisteren. En dan krijg je als vanzelf aangename verrassingen te horen, muziek die je misschien anders nooit zou ontdekken.
Gauw een eigen accountje aangemaakt, maar ‘t duurt nog even voor je muzikale buren krijgt, daarvoor moet het radiootje een beetje je smaak leren kennen.