Niet dat ik een jazzkenner ben, hoogstens een genieter. Wat me het het voordeel geeft dat ik onbevangen naar zo’n concert kan, en tegelijk het nadeel dat er een weinig gefundeerd verslag kan geschreven worden :-).
Het onbevangen gevoel dan maar. Vanaf de eerste klanken heb ik genoten. Het was meteen zó raak en zó vol gevoel dat er rillingen bij kwamen kijken. En er weer een geweldige stream of consciousness op gang kwam. Ik was zo ver weg in gedachten dat ik bij momenten niet meer bewust de muziek aan het beluisteren was.

De mannen zijn er overigens niet vies van om op andere manieren klanken te produceren. De drummer ging aan de slag met een kookpotdeksel en andere holle voorwerpen. Jef Neve zelf kroop bijna in zijn piano om aan de snaren te pulken. Zozeer zelfs dat hij badend in het zweet zijn bindteksten kwam brengen. Het moet topsport zijn voor die mens.

Het viel me ook op hoe weinig ruimte de individuele instrumenten kregen. Geen plaats voor ellenlange solo’s van piano, drum of contrabas, bijna altijd was er samenspel. En dat was goed zo, het hield de flow gaande die zo kenmerkend zijn aan de nummers van het trio.

Voor mij was het een concert dat me doet zoeken naar meer. Ik heb het ook met literatuur : als één boek van een auteur me bevalt, dan wil ik de rest van het oeuvre ook lezen.

Ik las op de site van Jef Neve dat het concert ook is opgenomen voor een live DVD. Als ik dat geweten had dan waren we *niet* op de eerste rij gaan zitten.

Op de site van Radio 1 kan je ook een interview met Jef Neve voor het programma DNA herbeluisteren. Ik onthoud volgende uitspraken : “als een muzikant speelt zoals hij is als mens, dan voel je dat, dat dat echt is.” Precies het gevoel dat ik gisteren had. En nog “Ik wil goed leven : me bewust zijn van me geluk en het delen met andere mensen.” Ik was helemaal mee.

(gezien in de AB op 14 oktober 2007)

Terzijde : met het “vernieuwde” Radio 1 zijn we er niet op vooruitgegaan om programma’s te herbeluisteren. Waar er vroeger nog één link stond om een programma te herbeluisteren, staan er nog soms 5. De muziek is eruit geknipt (tot daar nog aan toe) en er is ook geen reclame meer te horen (goddank). Maar is het nu zoveel moeite om die vijf stukjes aaneen te plakken ?
En de kwaliteit van de herbeluisteringen is ook “vernieuwd”. Het lijkt wel alsof je naar de AM-band zit te luisteren op een plek met slechte ontvangst. En dat in tijden van breedbandinternet …
Maar ik zal mijn grieven maar niet emailen naar Radio 1 zeker ?