In april brengt Philips de DirectLife Activa op de markt, een mp3-speler voor joggers. … Ook beschikt de speler over TempoMusic. Deze functie analyseert de muziek en selecteert de nummers die het best bij je tempo passen, zodat je lekker op de maat kunt joggen. T

Dat doet me er aan denken dat ik nog eens de Nike+ sportband moet uittesten die ik van Lien te leen gekregen heb. Hmm, nog even wachten op langere, warmere dagen …

Wegens gewonnen met een wedstrijd en al in het bezit van een iPod nano. Het kleinood zit nog in de ongeopende, originele verpakking. Alle specificaties hier.
Interessant voor wie nog aan de Men vs. Women Challenge van Nike+ wil deelnemen, zoals Lien, Kaat , Bruno of Kristof ?

Doe mij een serieus bod (nieuwprijs € 139) en dan wordt deze iPod de uwe.

Eén van de grootste motivaties om te blijven lopen is merkwaardig genoeg mijn Nike+. Of beter de combinatie iPod nano, Nike+ en de Nike+ website. Vroeger hield ik mijn tijden en afstanden bij in Excel en op de (nog oude) Asics website. Maar sinds ik het gemak van Nike+ ontdekt heb wil ik niets anders meer. Terugkomen van het lopen, iPod inpluggen en klaar. En dan de mooie grafiekjes van Nike+ aanschouwen.

Nike+ vertelt mij dat ik ondertussen 18 runs gelopen heb voor een totaal van 171 km. Dat brengt mijn gemiddelde op 4’41″ per km. U kan alles ook in de rechterbalk hiernaast volgen dankzij de Nike+ iPod Stats plugin.
Het enige wat ik nu nog mis is een connectie, of beter nog een integratie, van mijn hartslagmeter met Nike+. Daar zit ongetwijfeld nog een kanjer van een groei in op de verkoopscurve van Apple.

Het ultieme doel is dit jaar uiteraard weer de 20 km door Brussel (schrik niet als de site opent). Mijn nummer heb ik gelukkig al op zak, want vanaf dag 1 ingeschreven. Op dag 3 waren alle 25000 nummer de deur uit, om maar te zeggen.
Maar ook voor de 10 miles van Antwerpen ben ik ingeschreven. Een 16 km-wedstrijd een maand voor Brussel, da’s een goeie voorbereiding om terug het wedstrijdgevoel aan te scherpen en de conditie even te polsen.
Over de Stadsloop Gent ben ik nog in beraad. 12 mei valt heel slecht in mijn trainingsschema en het risico op letsels is bij een wedstrijd toch altijd groter dan op training.

Maar eerst dus Antwerpen zondag. Het ziet ernaar uit dat het weer alvast meezit. Hopelijk het parcours ook, ‘t wordt de eerste keer dat ik het loop.
De organisatie zit precies nog om wat deelnemers verlegen, want ik kreeg net nog een email. Inschrijven kan nog ter plaatse, op vrijdag, zaterdag en zondag.

De verleiding was te groot om geen iPod te kopen wijl ik in de US of A was. Met een historisch lage dollarprijs (bijna 1.5 dollar voor 1 euro) kon ik dit begeerlijke kleinoodje kopen voor dezelfde prijs als in Europa, maar dan wel met het meest kapitalistische valutateken ter wereld, zijnde de dollar, erachteraan. Een snelle rekensom leert dat mijn iPod nano 8Gb (want die heb ik) me maar 138 euro gekost heeft in plaats van 199.

Jamaar, je had toch een goeie mp3-speler (hoorde ik mijn liefste vragen) ? Klopt wel. Ik was tevreden van mijn Sony Walkman. Compact en mooi design en een batterij die razendsnel oplaadt. Alleen de software om te synchroniseren rammelde, maar dat was na een upgrade verholpen.

Maar wat me over de streep getrokken heeft om tot het Apple-kamp te gaan behoren is net de software. Sinds ik iTunes gebruik voelde ik de nood tot aankoop van compatibele hardware groeien. Een pracht van een muziekbibliotheek stond daar te blinken, maar telkens als ik iets wou overzetten moest ik dat opnieuw inladen in de Sony software en vandaar transfereren.

Een tweede reden om overstag te gaan was de perfide marketingcampagne van Nike. Op de 20 km van Brussel hebben ze zwaar op me ingewerkt. Op een punt in de race waar ik het hard nodig had, passeerde ik een stand van Nike waar een PowerSong met bombaste bassen uit de speakers galmde. Ik kreeg een ongelooflijke boost en kon er weer tegenaan. En jawel, ik was verkocht aan Nike+, meteen het eerste accesoire dat ik gekocht heb voor mijn iPod. Ik wacht nog op een Nike+ hartslagmeter.

Oja, en ik had voor mijn liefste ook nog een cadeautje mee. Want ja, ik kon toch niet alleen naar het leger ?