Tag Archives: Grimbergen

The Bronx in de achtertuin

Het is hier precies The Bronx vanavond. Al meer dan anderhalf uur cirkelt er een politiehelikopter boven ons huis en de steenweg in de buurt. Irritant, als je ‘s avonds wat rust zoekt.
Even buiten gaan kijken, maar er waren rook noch brandweersirenes te bespeuren. Geen brand dus. Dan maar even het internet op en Twitter opengesmeten. En jawel, Twitter bewijst maar weer eens de digitale versie van het lopend vuurtje te zijn.
En een eerste bericht op de site van GVA bracht opheldering : gijzeling na gewapende overval op elektrozaak Robberechts hier in de buurt. 3 personen zouden gegijzeld geweest zijn en er zouden ook schoten gelost zijn.
Een beetje schrikwekkend allemaal. Er wordt overal wel eens ingebroken, maar een gijzeling ? Toch liever niet in mijn achtertuin. En dan te denken dat ik een kwartiertje ervoor nog in de supermarkt ernaast aan het winkelen was.

HBVL deed intussen konde van een goeie afloop van de gijzeling, maar toch blijft de helikopter nog in de lucht. GVA bericht dan weer dat speciale eenheden van de politie ter plaatse zijn.

Een leuk neveneffect van het nieuwsfeit is dat ik opeens een aantal andere Twitterati vindt die bij me in de buurt wonen en ook over de heli tweetten. Hallo koenvanlindt, derekb en michaelvdm.

5 Fata Morgana-sterren voor Grimbergen

Ik had vóór de uitzending van Fata Morgana gisterenavond nog een stukje willen schrijven over de uitdaging die Grimbergen voorgeschoteld kreeg. Grimbergen kreeg de Fata Morgana-opdracht van Peter Van de Veire voorgeschoteld. Maar in plaats daarvan kozen we ervoor om naar buiten te trekken en wat rond te struinen in Brussel.

De carrés van Marcolini waren al lang op en de voorraad verslavend zwart goud moest dringend aangevuld worden. De oogst van de dag leverde een carré Venezuela (72% donkere chocolade) met geroosterde pecannoten en 2 carrés melkchocolade met amandelen en pecannoten op. Oja, en een potje van een soort praliné-pasta voor op de boterham. Kijk, het water loopt me nu al in de mond.
Onderwege hebben we ook nog een paar onbekende plekjes in de Marollen ontdekt. En we hebben nogmaals beseft dat we meer naar Brussel moeten trekken. ‘t Is al bij al een dik kwartiertje rijden en er valt zóveel te beleven. We hebben alvast de koe bij de horens gevat door een abonnement op Brussel Deze Week te bestellen, een wekelijkse krant over alles wat in Brussel beweegt. En dat voor een luttele 15 euro per jaar, een prijsje dat enkel de verzendingskosten dekt. Op de site van Onthaal en Promotie Brussel heb ik ook al een schat aan informatie gevonden.

Terug naar Fata Morgana. Het is niet zo dat ik het programma al veel had gezien. Ik vind mezelf zo niet terug in de doelgroep van het Allemaal Sam-project van Eén. Maar toen ik hoorde dat Grimbergen aan de beurt was voelde ik me toch aangetrokken om mijn bijdrage te leveren. Zoetebekjes als we zijn was de opdracht met de Sachertorte geen probleem. Zaterdag zijn we ook gaan piepen naar de opnames op het vliegveld van Grimbergen. En het was schoon om zien, die samenhorigheid. ‘k Moest aan een uitspraak van mijn oma denken : vele handjes maken licht werk. En dat was het ook : wat iemand alleen niet gedaan had gekregen is door samenwerking wel gelukt. Zie, ‘k ben toch een beetje geplooid, voor Sam.

De vijf sterren voor Grimbergen zijn dus binnen. Chapeau aan iedereen die hiertoe heeft bijgedragen ! En ik voel me weer een beetje meer Grimbergenaar.

Gemengde gevoelens

Da’s wat ik voel nu de verkiezingsstorm voorbij is.
Heel blij om de uitslag van Gent, Antwerpen en Brussel. En vooral omdat Lien verkozen is !
Zwaar ontgoocheld om wat er in mijn gemeente gebeurd is. Het resultaat voor het VB is quasi verdubbeld en de partij wordt daarmee de 2e grootste (3 zetels extra). Bijna verdubbeld, zomaar ! Hier zijn geen gigantische samenlevingsproblemen. De eerste “bedreigende groep allochtonen” moet ik hier na 2.5 jaar wonen nog tegenkomen. En ja, alles kan beter. Er komen meer franstaligen in de gemeente wonen die zich niet goed integreren. En er komt een asfaltfabriek die er eigenlijk niet zou mogen komen. De druk vanuit Brussel op de ietwat versleten parel van Brabant wordt groter. Het kan beter, ja. Maar dat kan het toch overal ? Ik snap het niet, waarom stemmen mensen zo conservatief en kortzichtig ? Lezen die dan geen partijprogramma’s ? Weten die eigenlijk wel waar die op stemmen ? Ik blijf stillekes hopen van niet. En als ze ‘t volgend jaar bij de federale verkiezingen wel doen, dat de schellen dan van hun ogen zullen vallen. Ah, naïef zeker ?

Stem op mij !

Langs de grote baan naar huis zag ik de verkiezingsaffiches al afbladderen van de haastig in elkaar geflanste paneeltjes. Het lijkt wel alsof de gemeenteraadsverkiezingen al achter de rug zijn. De slogans die nog te lezen zijn overtreffen elkaar in spitsvondigheid : “7 op 7, stem Steven”, “zuurstof voor uw gemeente”, “samen voor een beter leven”, “het gaat tenslotte toch om uw geld”, enzovoort.
Een week voor D-day dwarrelen hier ook vodjes van verkiezingsfolders binnen. Inspiratieloos wederom : een doodsaaie voorstelling, fotootjes van de politicus in kwestie en een vaag x-puntenprogramma waar een mens moedeloos van wordt (beter wonen, goedkoper wonen, meer groen, minder belastingen, … afin, wat iedereen wil eigenlijk). Alles schreeuwt “stem op mij !”, maar je komt eigenlijk niet te weten waarom je dat zou moeten doen.
Dat ze een voorbeeld aan Lien nemen, gedorie ! Naast een persoonlijke folder en een folder met andere politici uit de buurt heeft ze een deftig gedocumenteerde website ! Boordevol info over haar programma en zichzelf. Concrete themapunten. En dan zou ik nog haar ongeëvenaarde filmpjes vergeten. Lien heeft duidelijk begrepen hoe het internet werkt en hoe je ‘t kan gebruiken. Ik wacht op de eerste lokale politicus die haar dit nadoet. Mocht ik in Gent wonen, ik wist op wie te stemmen. Nu wordt het iets moeilijker, het wordt een draai aan het grote eliminatierad.