Tag Archives: FDA

De digitale pil: een vloek voor uw privacy ?

De firma Proteus heeft FDA-goedkeuring gekregen voor hun digitale pil. Hiermee kan getraceerd worden of de patiënt wel elke pil genomen heeft. Therapietrouw heet zoiets, een belangrijke factor in de opvolging van de patiënt en bij geneesmiddelenstudies.

Maar traceren van de inname is nog maar het begin. In de toekomst zal nog veel meer gemeten kunnen worden met de pil. Of je je lijf wel verzorgt, bijvoorbeeld. Of je wordt verzekeringsbewijs benadeeld als je je medicatie niet neemt.

Wordt het een zegen of een vloek, die digitale pil ?

Strop

Het was deze week audit op het werk. Nu weet ik niet hoe dat bij u op het werk zit, maar in de farmaceutische wereld zijn dat belangrijke momenten. Een positief resultaat van zo’n audit geeft het bedrijf weer een goed elan en de reputatie wordt nog meer opgepoetst. Bij falen gaat de konde zo mogelijk nog sneller en kan dat zware gevolgen hebben voor de toekomst. In de terminologie van het wereldje zijn 483’s van de FDA zeer gevreesd.
Wanneer er dan ook auditors de firma binnenstappen is het alle hens aan dek. Velen lopen er gestresst bij, enkelingen verliezen er zelfs hun hoofd bij en dan lopen ze er als de spreekwoordelijke kiekens zonder kop bij.

Sommige collegae vonden het zelfs nodig hun stropdas nog eens van onder het stof te halen. Met enkele windsor, want zo bedreven zijn ze nu ook weer niet in het stroppen van dassen. Alsof ze in het aanschijns der auditoren er op hun paasbest moeten opstaan. Nu moet u weten, al jaren worden geen plastrons meer gedragen op de werkvloer. Toen ik er pas werkte, zo’n 8 jaar geleden, droeg evenwel iedereen er een. Het was een stilzwijgende verplichting. Ik heb, om me aan te passen aan de werksfeer, me er ook aan bezondigd. Maar al gauw vond ik het zijn doel voorbijschieten en ging ik terug ongestropt werken. Pas op, ik draag het af en toe graag. Het is een stijlvol accessoire met bijhorend kostuum, en ten gepasten tijde. Maar zonder doe ik mijn werk even goed als mét.

En vandaag waren ze er ineens terug, die stroppen rond de nek. Om volgende week weer even geruisloos te verdwijnen. Een beetje huichelachtig, vind ik dat.