Tag Archives: Canvas

#dezinvan Canvas

Canvas is, naar aanleiding van de Boekenbeurs, op zoek naar #dezinvan. Een zin uit een boek.

Wat voor een zin ? Dat kiest u zelf : de mooiste, spannendste, veelbelovendste, recentste, de grappigste, intrigerendste, …. zin die u gelezen hebt . Of dat nu gisteren, tien jaar geleden of vorige zomer was – maakt niet uit !

Daar moest ik niet lang over nadenken. Dit weblog vaart al jaren onder de vlag van Het Grote Verlangen, een boek van Marcel Möring. Met als ondertitel deze prachtige zin.

#dezinvan

Wat is jouw favoriete zin ? 

Doodgravers

Doodgravers, ‘t is een mysterieus beroep. Wie al eens van dicht of ver bij een begrafenis betrokken was, weet wel een beetje hoe het eraan toe gaat. Maar verder is ‘t een zwarte doos. Zouden er trouwens met de komende Openbedrijvendag begrafenisondernemers te bezoeken zijn ?
Als je een inkijk in het wereldje wil zonder je te verplaatsen, dan kan ik de uitzending van 27/9 van De Uil van Athena aanraden (Canvas). Dan werd F. Deneyer uitgezonden, een kortfilm over een pensioengerechtigde begrafenisondernemer uit de Marollen.
Ik mocht de film al bekijken op de voorbije editie van Docville. Mijn verwachtingen waren balsemingen te zien, lijkenhuisjes, verdriet en de aanschijn des doods. Wat er volgde was een mengeling van humor, nuchterheid, respect, tristesse en een boel uiteenlopende manieren om met de dood om te gaan. Een heerlijk figuur, die F. Deneyer. En een bijzondere kortfilm. Nog even op Net Gemist te zien, als het goed is.

Gisteren op 0110 in Gent

0110.jpg

Relaxed sfeertje, op 0110 in Gent. De typische festivalsfeer, met dito publiek, al ligt dat grotendeels aan de affiche. Hier en daar een multiculturele familie als uitzondering. Ik mis de bevolkingsgroep van de medioren en senioren. Al zullen die wel naar de betonnen weide afzakken eens Will Tura het podium zal bestijgen. Ook weinig allochtonen, helaas. Afgeschrikt door zo’n overweldigend gebaar ? Of opnieuw de affiche ?
Gunter Lamoot
vertelt dat hij met Filip Dewinter op café gezeten heeft. “Toffe gast”, vindt hij.” Prive hé”, voegt hij er snel aan toe, “wat hij doet op televisie is slechts zijn werk. Die mens heeft ook kinderen te voeden.” Spontaan schiet de vraag door mijn hoofd wat die VB’ers nu aan het doen zijn en hoe ze zich hierbij voelen. Zouden er hier misschien toch enkele rondlopen ? Kijken, luisteren, zich bezinnen of ze toch niet de verkeerde keuzes maken. Ik vraag het me weinig hoopvol af.

Tussen 2 optredens door worden op het groot scherm beelden getoond van 0110 Antwerpen. Ik zie Tom Barman tijdens een interview, drijvend op adrenaline. Voor de zoveelste keer is hij aan het uitleggen wat zijn bedoelingen zijn en hoe waanzinnig het is dat het beoogde dEUS-concert zich als een veelkleurige melkplas heeft uitgebreid over het hele land en een geweldig feest is geworden. Ik voel me betrokken en blij dat ik deel kan en mag uitmaken van zoiets hoopvol. Al heb ik er zelf geen moeite voor moeten doen.

Terug thuis :

Ik lees in De Standaard woorden uit de mond van Filip Dewinter : ,,Ik had hier eregast moeten zijn”. Verdomd gelijk heeft ie, ze hadden het VB moeten uitnodigen als daad van verdraagzaamheid. Eens zien wat hun reactie dàn was geweest, waarschijnlijk waren opnieuw heel wat maskers gevallen. Nu doen ze het enige waar ze goed in zijn : deze gemiste kans gratuit recupereren.

Ik zie Annemans in debat met Stijn Meuris en Lieve Blancquaert. Lieve vraagt Gerolf hoe hij zich nu voelt en wat dit menselijk gebaar met hem doet. Ik hoor hoe Gerolf zich verschuilt achter het excuus dat dit zijn werk is als politicus, om deze “toestanden” aan de kaak te stellen. En dat ze zelf slachtoffer zijn van onverdraagzaamheid, zich opstellend in zijn slachtofferhoekje. En dat ze met 2000 VB’ers samen op een congres gezeten hebben. 2.000 tegen 100.000, samenscholen om zich af te schermen van dit verdraagzaam gebaar, omdat ze er geen écht antwoord op hebben.

Ik kijk naar de samenvatting op Canvas, op een ontieglijk laat uur. Jammer dat ik niet alles kon meemaken. Een rondreizend verdraagzaamheidscircus over 3 dagen of 3 weekends was als statement misschien nog sterker geweest. Ik zie Barman met een vlijmscherp dEUS, de ontlading is groot. Ik hoor hem roepen dat hij al te veel heeft uitgelegd, dat hij wil zingen. En dat doet hij, met volle overgave. De mens mag, samen met iedereen die heeft meegewerkt, bijzonder trots zijn. De muziekwereld heeft gedaan wat ze vonden dat ze moesten doen, mooi zo. Nu is het terug aan de politici. Ik sympathiseer met de gedachte van Hugo Camps in De Morgen :

Mocht u het nog niet weten, Rocco Granata en Laura Lynn zijn moediger dan zowat de hele politieke klasse bij elkaar. … De heren Janssens, Stevaert, Leterme en Somers durven er niet eens over te fluisteren. … Wat is er mis met concerten tegen extreem rechts ? Dewinter heeft geen last van gêne voor zijn grote waffel. … Het wordt mij iets te gek. Tom Barman moet ineens plechtig verklaren dat 0110 niet tegen het Vlaams Belang is. … Eigenlijk worden de grenzen van verdraagzaamheid hier gekoloniseerd door types à la Dewinter en Annemans. Zij creëren smetvrees voor een ethisch standpunt. … En wat zeggen de fatsoenlijke politieke partijen ? Zij zeggen niets, zij leven met de rug naar 0110 toe. In het beste geval met een schuin oog. Die armoe.

Titaantjes

Ik blijf fan van Pat Donnez en zijn Titaantjes.
Een uurtje stilstaan bij de Dingen des Levens en de tijd nemen om het gesprek uit te diepen. Zeker als ie gasten als Youp van ‘t Hek uitnodigt.Youp is de Nederlandse cabaretier die nooit voor halfvolle zalen speelt en op een societygebeuren waar iedereen mooipraat weleens durft uitpakken met “En, nog goeie seks gehad de laatste tijd ?”. Of mensen op straat vraagt of ze nog wel gelukkig of verliefd zijn. Beetje shockeren natuurlijk, maar toch ook even de maskers laten zakken, tonen dat niemand zich echt gedraagt zoals ie werkelijk is. Hij geeft zelf wel toe dat het op den duur een kunstje geworden is, maar zijn shows blijven onovertroffen.
Dezelfde inslag, maar dan subtieler, zat ook in Functioneel Naakt van Theo Maassen, dat gisteren op Canvas te zien was. Waardige opvolging is verzekerd, Youp.

Fragmentjes van de shows van
Youp van ‘t Hek
Theo Maassen

Must see

Wie : U voor uw kijkbuis (of uw video-apparaat op volle toeren)
Wat : de start van het 2e seizoen van Carnivàle
Wanneer : vandaag
Waar : rond tien over elf vanavond op Canvas
Waarom :
Omdat elke aflevering weer een heerlijk dreigende, vreemde sfeer uitademt en ongemeen blijft boeien.
Omdat er geen moeite is gespaard om scriptgewijs de meest weirde personages met elk hun grillige karakter tot leven te laten komen.
Omdat het een serie is die het aandurft van de platgetreden paden af te wijken. Geen bekende en o zo makkelijke recepten in het script hier om kijkcijfers te halen. Helaas heeft HBO beslist geen 3e seizoen te draaien, laat staan de volledige 6 seizoenen die oorspronkelijk gepland waren, tot enorm ongenoegen van de zware fans.
Maar kan ik nog inpikken na 1 seizoen ?
Breng uzelf even op kruissnelheid via de Canvas Carnivàle pagina of de recap video season 1 van HBO, dan heeft u al een goed voorsmaakje.