Gedaan met de (blog)vakantie … Tussen het hemelse verblijf in de Provence en nu is er ook nog een beetje gewerkt. Geen tijd evenwel om werkmoe te worden want de afgelopen 2 weken kon ik alweer teruggrijpen naar het verlofgevoel. ‘t werd een staycation deze keer, zoals trendwatchers dat plachten te noemen.
Ik noem het klusvakantie. De ongebreidelde wildernis van de klimplanten in de tuin werd grondig ingetoomd. De logeer/bureau/rommelkamer werd grondig uitgemest. Het hout aan de buitenkant van de viving werd blankgeschuurd en kreeg een nieuw likje verf. De westelijke muur van ons huis kreeg een reinigingsbuurt en vervolgens een impermeabel laagje. Hier en daar werd nog een verfretouche aan de binnenkant van de viving gedaan. Wat je zelf doet doe je meestal beter, zo wordt Rogergewijs beweerd. Maar voor mij werkt klussen vooral ontspannend. Met een breinjob kijk ik af en toe uit naar een beetje handenarbeid. En niets zo bevredigend als op het einde van de dag je eigen resultaat te bewonderen. Ik blijf een vrolijke vakantieklusser op één voorwaarde : dat er op tijd en stond ook een niet-klusmoment ingelast wordt (anders voel ik me een Pool in mijn eigen huis).
En zo geschiedde. Zo lang als het lijstje klussen, zo lang ook het lijstje vakantie activiteiten. Vlooi de tips er tussenuit, zo u wil.
U moet beslist ook eens een bezoekje aan het Koninklijk Paleis brengen. Vooral de balzaal en het door-Fabre-met-kevers-versierde-plafond zijn zéér de moeite. Elk jaar in juli en augustus te bezichtigen. Ik had het gevoel dat er meer buitenlandse toeristen dan Belgen rondliepen. Geen foto’s helaas, de beveiliging was zeer strikt.
Een voormiddagje Brussel daarbij combineren is een heel fijn idee. Begin uw uitje met een stevig ontbijt in de Pain Quotidien. En als u dorst heeft en een mooi uitzicht over Brussel wil terwijl u uzelf laaft, neem dan de lift naar de bovenste verdieping van het Muziek Instrumenten Museum op de Hofberg.
Nog in de categorie handenarbeid, maar dan culinair : brood bakken. Menig meel is door mijn handen gegaan. Op advies van Bruno ben ik ook eens over en weer gesjeesd naar het Gents Bakkershuis, hét walhalla voor de amateurbakker. Er staat inmiddels een flinke voorraad verschillende meelmixen te wachten om tot brood te worden verheven. Oh, en ik ben zeer te spreken over het boek Bijzonder Brood van Linda Collister (eerst geleend in de bib, dan gekocht in het Bakkershuis).
Een weekendje Lowlands, in het zog van Vive La Fete. Pukkelpop bij de Noorderburen, zeg maar. Het viel me op dat de Nederlanders ginder rustiger zijn dan de exemplaren die op Rock Werchter losgelaten worden. En het eten was er lekkerder en goedkoper. Maar wat een drukte ! N*E*R*D is me bijgebleven, ze kunnen een tent in geen tijd in lichterlaaie zetten. The Sex Pistols waren een flauwe bedoening. Fotografen moesten een contract tekenen wilden ze kiekjes nemen van de punkers op leeftijd. Waar is de anarchie gebleven ? Gelukkig had ik mijn lomo nog eens vanonder het stof gehaald. Vive La Fete gaf een vertrouwde en sterke set ten beste. De flarden Franz Ferdinand en The Gutter Twins die ik gezien heb konden me opnieuw niet overtuigen. Spijtig ook dat de filmtent vol zat voor No Country for Old Men. Die video-avond komt er nog aan, Stijn !
Iets wat ik al lang eens wou doen : een drive-in movie. Op de terreinen van het Jubelpark kan je nog tot eind augustus elke vrijdag in je auto een filmpje meepikken. Wij kozen voor de avant-première van Mamma Mia. Na té lang aanschuiven (40 minuten vanaf de ingang)stonden we uiteindelijk toch op de 2e rij. Een leuke ervaring in een uniek kader (de plaats waar ik normaal jaarlijks ongeduldig sta te wachten op het startschot van de 20 km door Brussel).
Lekker languit in de zetel naar de Olympische Spelen gapen. En af en toe een kattenslaapje tussendoor, heerlijk ! De openingsceremonie maakte grote indruk. Alleen de lijfspreuk van de Chinese Spelen “one world one dream” vond ik wrang smaken in het licht van de Tibetaanse bezetting.
Vele etentjes met vrienden en familie, dat spreekt. Beseffen dat ik me gelukkig mag prijzen, met die fijne mensen om me heen. En ook beseffen dat we elkaar nog te weinig zien.
De lange vakantiemomenten zijn bij deze helaas officieel voorbij. Hopelijk zit er nog een mooie indian summer aan te komen om op te vullen met lange weekends ?
