Dit (minder grappige) filmpje is wel op Youtube te vinden :

Al jaren volg ik een aantal wat-heet kwaliteitskranten in Vlaanderen. Vroeger De Standaard in het ouderlijke huis en nu De Morgen in het weekend en De Standaard online op werkdagen. In de loop van de jaren is veel veranderd in krantenland. Ontzuiling, kleurfoto’s moderne druktechnieken, meer aandacht voor entertainment, extra’s bij de krant in allerlei vormen en kleuren.
Eén trend in het bijzonder wordt me kwaad te moede. Ik zie steeds meer identieke berichten opduiken in verscheidene media. Verslaggeving wordt, zonder dubbelcheck van de bron, letterlijk gecopieerd van het persagentschap Belga. Wanneer een BV een scheet laat is dit cultuurnieuws. Het laat zich uitschijnen dat redacties méér (eenheidsworst) moeten produceren met minder mankracht. Reisreportages waarvan je denkt dat ze origineel zijn, zie je ineens ook in een buitenlandse krant op vakantie. Formats worden gekocht en in een aangepast kleedje gegoten. De pagina’s worden meer en meer gevuld met materiaal dat uit andere kanalen dan de redacties zelf wordt gepuurd, zo lijkt het. Er moet, méér dan ooit, omzet gedraaid worden, met welke middelen dan ook. Steeds meer onheilstijdingen bereiken ons dat kranten er onderdoor gaan. Ze worden overgenomen door “investeringsgroepen” die hun investering financieel leegzuigen om ze dan terug te dumpen eens de investering is terugverdiend. Wat rest zijn redacties die op apegapen liggen.

OK, misschien kort door de bocht allemaal, maar wat vaststaat is dat dit een gevaarlijke trend is, ééne waar de nodige waakzaamheid voor moet zijn. Om die reden sprak de actie van “Press for more” me zéér aan. Ik heb dan ook onmiddellijk hun petitie getekend op www.pressformore.be. Het uitvoerige “hoe en waarom” ga ik hier niet uit de doeken doen, dat staat klaar en duidelijk op hun website. Maar de inhoud van de petitie geef ik je graag mee. U tekent toch ook ?

Beste hoofdredacties,

Kunst en cultuur spreken mij meer aan dan uw krant of zender vandaag doet vermoeden!

Vindt u trouwens ook niet dat het lettertype in het logo zo lijkt op dat van Nutella ?

Dit lag een tijdje terug voor onze deur. Toen ik de straat inreed zag ik de gele zakjes al oplichten vanop alle brievenbussen. Een lichtend spoor Gouden Gidsen, 1207 leidt je de weg.

Mijn tip om de papieren Gouden Gids niet meer te ontvangen heeft dus niet gewerkt. Het is bij een loze milieumarketingcampagne van 1207 gebleven. Volgende keer een beter systeem uitwerken jongens ?

Nog meer jazz ? Dezelfde Jef Neve heeft een jazzprogramma op Klara, elke vrijdag van 19u tot 21u. Je kan de voorbije uitzendingen herbeluisteren (deze link volgen en dan “Neve” in de programmalijst aanklikken). Jammer dat ze niet als podcast worden aangeboden.
Maar ook Marc Van den Hoof (vader van) schotelt u met zijn gezellig doorleefde stem wekelijks jazz voor op Klara, elke woensdag om 23u. Zijn programma “Jazz” (hoe eenvoudig kan het zijn ?) kan u ook herbeluisteren.

‘k Heb gisteren, net zoals Michel, de reportage over The Great Omani op BBC gezien. De documentaire bracht het levenseinde van de grootste boeienkoning van Engeland, die in de traditie van Houdini probeerde te stunten, in beeld.

De reportage toonde een 92-jarige bedlegerige man wiens lijf vol kanker zat, maar die in zijn hoofd nog wilde plannen had voor een nieuwe stunt. Aandoenlijk, bewonderenswaardig en zielig tegelijk was het. De stokoude man weigerde zich neer te leggen bij zijn nakende dood. Met jongensachtig enthousiasme wou hij keer op keer een nieuw idee vertellen aan zijn zoon, die er al horendul van was. Hij bleef dromen van krachttoeren, terwijl hij niet eens meer een glas of een sigaar proper kon vasthouden. Al had hij op zijn 90ste verjaardag wél nog eens al zijn kunnen getoond.

Maar na nog eens een ernstige inzinking begon hij te beseffen dat het einde nabij was. “Life is a big mistery to me. Why is it that I lie here in this bed ? Where has all the power and confidence gone ?” filosofeerde hij, terwijl hij naar zijn beverige, uitgemergelde hand staarde.

Hij besloot zijn wilde stuntideeën aan de kant te schuiven en zich voor te bereiden op een allerlaatste, ultieme act. Nog één keer de grootste zijn : ontsnappen aan de wereld in een kist en de wereldpers halen met die truc. En ‘t is hem gelukt, The Great Omani is in stijl ontsnapt. In een glazen koets met witte paarden.

In Nederland is het naar het schijnt een rage geworden.

Ik had geen voornemens om ook anders dan schriftelijk aanwezig te zijn op het internet, maar zie. Ondertussen ben ik gesproken opgenomen in de digitale annalen. En is mijn radiodebuut een feit, ahum. Het Radiofonisch Instituut zal lachen !

Maar nu vraag ik me af of mijn uitschrijving enig effect zal hebben. Ik weet dat de Gouden Gids verdeeld wordt zoals de reclameblaadjes. Er stopt een camionette in de straat, er stappen een paar meestal zwartgekleurde medemensen uit en die gooien voor elke deur een paar bakstenen boeken met een plastiek zakje errond. Camionette terug dicht en weg.

Efficiënt, dat wel. Maar of ze ook een lijst met uitgeschreven adressen bij zich hebben en die daadwerkelijk controleren ? Dat zal bij de volgende bedeling moeten blijken. Ah, en anders hebben we de nodige attributen in huis voor deze goocheltruc.

Uw snuggere zelf heeft dus allang door dat er nog 6 afleveringen volgen in deze magistrale BBC-reeks die u moét gezien hebben. Fix dus uw VCR of digicorder of plant u de volgende 6 zaterdagavonden voor de buis, zo rond 9u ‘s avonds, op de Beeb (2). En geniet van de wondere wereld van de rock.

Of om het met de woorden van Arno te zeggen : “Rock on, m*ther*f*ckers !”

26/5 : White Light, White Heat, 1966-1980 (art rock)
02/6 : Blank Generation, 1973-1980 (punk)
09/6 : Never Say Die, 1970-1991 (heavy metal)
16/6 : We Are The Champions, 1965-1993 (stadium rock)
23/6 : Left Of The Dial, 1980-1994 (alternative rock)
30/6 : What The World Is Waiting For, 1980-2007 (indie rock)

Ik geef toe, het is nog niet zo geslaagd, ‘k ben niet zo sterk in het knip-en-plakwerk. Wie doet beter ?

Op haar Flickr account schreef ze onlangs een bericht dat haar foto’s gepikt waren door only-dreemin, een website die foto’s online verkoopt. Of zoals ze zelf beweren “Offering an exclusive and unique range of contemporary canvas prints, only-dreemin deliver cutting edge designs direct to your space.” Only-dreemin zou foto’s van haar op hun site te koop hebben aangeboden onder een andere naam (Rebekka Sigrún, ze hebben nog het lef om haar voornaam te behouden) aan ongeveer 2500 britse pond per foto.

Alsof het allemaal nog niet erg genoeg is verwijdert Flickr haar bericht over de fraude van hun website. Ze krijgt de boodschap dat Flickr geen plaats is om te intimideren of keet te schoppen. En dat als ze een geldigde klacht tegen haar binnenkrijgen dat ze haar account zullen afsluiten.
Slecht zet van Flickr. In plaats van het zaakje uit te klaren en een modus operandi voor dergelijke vervelende situaties te ontwikkelen schieten ze op de pianist.

Ondertussen heeft ze ook al een Ijslandse advocaat onder de arm genomen. Die heeft gedaan gekregen dat Only-dreemin haar foto’s van hun site haalt, maar daar blijft het bij. De advocaat kan verder niets ondernemen, bericht ze.

Kan iemand dat geloven ? Ik zou denken dat het all rights reserved label op een foto wereldwijd geldt en dat ze die malafide types tot de laatste druppel kan uitpersen en doen betalen. Of niet ?
Zijn er advocaten of fotografen in de zaal die hier iets zinnigs aan kunnen toevoegen en haar advies kunnen geven ?

UPDATE :
Ondertussen heeft Flickr zich verontschuldigd.

Via een snelle dns komen we uit bij Mediagroep Van Dyck. Gdvr, die mannen zijn dringend aan een nieuw logo (en een nieuwe webdesigner) toe ! Nog nooit van anti-aliasing gehoord ?

Afin, nog 11 dagen aftellen en dan kunnen we ontdekken wat achter smoggi.be zit.

En als we nu eens met z’n allen gaan kijken en er dan niks over schrijven ? Een interessant experiment, lijkt me. Of staat dat gelijk aan deserteren, met dood met de kogel als gevolg ?

De VRT trok daarbij de manke vergelijking met de Vlaamse cijfers. Een paar honderd gevallen van borstkanker in de provincies Antwerpen en Limburg werden vergeleken. We zagen in Antwerpen een stijging van een 30-tal gevallen en in Limburg een daling van een ongeveer even groot aantal. Aha, beweert Van Krunkelsven, dus als dat in de USA en ook in Limburg zo is, dan is de correlatie minder hormonenpreparaten-minder borstkanker bewezen. Je hoeft niet hard gestudeerd te hebben om te weten dat die redenering zo krom is als een banaan.

Wat die mens (die nota bene ook huisarts is) nu naartoe wou met zijn bewering was mij niet duidelijk. Nog minder waarom de VRT dergelijke pseudo-wetenschap zonder enige duiding durft op te nemen in het journaal. Een journalist of dokter die zichzelf een beetje au sérieux neemt weet dat wetenschap niet bedreven wordt door gegoochel met een handvol cijfers. En met een redenering die niet eens een Ig Nobel-nominatie waard is. Blauwe appelen met rode citroenen, zoiets.

Het gevolg van zo’n nieuwsitem is dat artsen de komende dagen een pak ongeruste patiëntes op bezoek krijgen. Ze willen niet meer aan die hormonenpreparaten, “want ik ga daar kanker van krijgen, meneer doktoor.” Op het nieuws is men er wel vergeten bij te zeggen dat het niet nemen van die geneesmiddelen waarschijnlijk meer klachten zal veroorzaken. En dat ze bijvoorbeeld bescherming geven tegen eierstokkanker.

‘t Is goed dat er aandacht geschonken wordt aan wetenschap en onderzoek, maar doe het een beetje serieus alstublieft. Ik raad Patrik Van Krunkelsven en de redactie van het VRT-journaal eens aan te kijken op Sense about Science, een site die serieuze wetenschap in de media wil promoten, in plaats van deze kwakzalverij.

Happy Christmas to all, and to all a good-night !

(via Polskaya)