Na het schrijven van het recept voor de gevulde kalkoen, moest ik aan een grappige fragment uit The Cosby Show denken. Cliff Huxtable leert zijn zoon Theo hoe hij een kalkoen moet aansnijden. Een traditie die wordt overgedragen van vader op zoon. Om dit te kunnen naspelen zou ik een zoon willen :-) Helaas vind ik het filmpje niet op het interwebs. Het komt uit de aflevering “Bon jour Sondra” (mocht je de DVD’s hebben liggen).
Dit (minder grappige) filmpje is wel op Youtube te vinden :
Cultuurjournalist Eric Min neemt ontslag bij De Morgen. Lees zijn afscheidsbrief en ween. De brief verwoordt helemaal mijn idee over de teloorgang van (cultuur in) De Morgen. Ik overweeg ernstig om mijn abonnement op te zeggen. Godbetert zeg.
Geweldig nummer, The Fear van Lilly Allen. Dubbele bodems het nummer door, bakken (zelf)spot en een aanstekelijk riffje.
Vandaag het nummer zowel op MNM als op Radio 1 gehoord. In de zinsnede “That’s why my life is so fucking fantastic” werd op MNM de “fucking” vakkundig weggebiept (op 01:29), bij Radio 1 niet.
Zo’n pudeur, Peter Van de Veire ?
Nu ik het toch over kranten en weggevertjes heb : Stef Ackx, academisch assistent aan de Universiteit Antwerpen heeft een, ik citeer, “grootschaligewebenquête gelanceerd die handelt over de extra producten die je dikwijls bij een krant of tijdschrift kan bekomen.”
En hij vraagt uw inbreng, via deze weg. Rep u naar de enquête !
Al jaren volg ik een aantal wat-heet kwaliteitskranten in Vlaanderen. Vroeger De Standaard in het ouderlijke huis en nu De Morgen in het weekend en De Standaard online op werkdagen. In de loop van de jaren is veel veranderd in krantenland. Ontzuiling, kleurfoto’s moderne druktechnieken, meer aandacht voor entertainment, extra’s bij de krant in allerlei vormen en kleuren.
Eén trend in het bijzonder wordt me kwaad te moede. Continue reading
Vandaag is MNM gestart. Benieuwd of Peter Van de Veire even zottekes gaat doen als op StuBru. Door hem ben ik meer naar StuBru gaan luisteren, trouwens. Maar van nature uit ben ik toch meer een Radio 1-luisteraar.
Vindt u trouwens ook niet dat het lettertype in het logo zo lijkt op dat van Nutella ?
Na mijn radiodebuut op FM Brussel kan je me vandaag voor de tweede keer op de radio horen. Van 19 tot 21u afstemmen op Klara is de boodschap, voor het jazzprogramma Neve van de gelijknamige Jef.
Als u goed luistert hoort u me misschien klappen, daar in de geweldige Studio Toots.
Dit lag een tijdje terug voor onze deur. Toen ik de straat inreed zag ik de gele zakjes al oplichten vanop alle brievenbussen. Een lichtend spoor Gouden Gidsen, 1207 leidt je de weg.
Mijn tip om de papieren Gouden Gids niet meer te ontvangen heeft dus niet gewerkt. Het is bij een loze milieumarketingcampagne van 1207 gebleven. Volgende keer een beter systeem uitwerken jongens ?
Weet u waar de blauwe noot, ofte de beroemde “Blue Note” vandaan komt ? Of wat ragtime is ? En kent u het verband tussen George Gershwin en The Muppet Show ?
Jef Neve legt het u uit. Op Klara zijn ze een “Youtube” reeks gestart over jazz. “Jazz voor beginners” heet de reeks logischerwijs. Hapklare brokjes film die u een begrip uit de jazz expliceren.
Nog meer jazz ? Dezelfde Jef Neve heeft een jazzprogramma op Klara, elke vrijdag van 19u tot 21u. Je kan de voorbije uitzendingen herbeluisteren (deze link volgen en dan “Neve” in de programmalijst aanklikken). Jammer dat ze niet als podcast worden aangeboden.
Maar ook Marc Van den Hoof (vader van) schotelt u met zijn gezellig doorleefde stem wekelijks jazz voor op Klara, elke woensdag om 23u. Zijn programma “Jazz” (hoe eenvoudig kan het zijn ?) kan u ook herbeluisteren.
‘k Heb gisteren, net zoals Michel, de reportage over The Great Omani op BBC gezien. De documentaire bracht het levenseinde van de grootste boeienkoning van Engeland, die in de traditie van Houdini probeerde te stunten, in beeld.
De reportage toonde een 92-jarige bedlegerige man wiens lijf vol kanker zat, maar die in zijn hoofd nog wilde plannen had voor een nieuwe stunt. Aandoenlijk, bewonderenswaardig en zielig tegelijk was het. De stokoude man weigerde zich neer te leggen bij zijn nakende dood. Met jongensachtig enthousiasme wou hij keer op keer een nieuw idee vertellen aan zijn zoon, die er al horendul van was. Hij bleef dromen van krachttoeren, terwijl hij niet eens meer een glas of een sigaar proper kon vasthouden. Al had hij op zijn 90ste verjaardag wél nog eens al zijn kunnen getoond.
Maar na nog eens een ernstige inzinking begon hij te beseffen dat het einde nabij was. “Life is a big mistery to me. Why is it that I lie here in this bed ? Where has all the power and confidence gone ?” filosofeerde hij, terwijl hij naar zijn beverige, uitgemergelde hand staarde.
Hij besloot zijn wilde stuntideeën aan de kant te schuiven en zich voor te bereiden op een allerlaatste, ultieme act. Nog één keer de grootste zijn : ontsnappen aan de wereld in een kist en de wereldpers halen met die truc. En ‘t is hem gelukt, The Great Omani is in stijl ontsnapt. In een glazen koets met witte paarden.