Vorige week lag dit kleine boekje op mijn bord te wachten toen ik thuiskwam van ‘t werk. Een cadeautje van mijn liefste !
Sinds we in mei naar Piemonte op vakantie zijn gegaan kennen we al een beetje de oorsprong van deze goddelijke pasta. En hebben we de hazelnoten zien groeien die binnenkort in één van mijn probeersels uit dit boekje zullen belanden. Hmm … wat zou ik eerst maken … Ravioli met Nutella ? Hazelnootcrèmetaart ? Nutella-muffins ? *kwijl*
Frangipanetaart gebakken op vaderdag.
Het recept komt uit het boek “Goe gebakken” van Sofie Dumont.
Lakker !
Terug van een heerlijke week vakantie aan zee. We staken ook even de grens over voor het aperitief bij Pure C, de nieuwe resto-bar van Sergio Herman. Je kan zonder reservatie iets gaan drinken in de bar, tenminste als je er ook tapas bij bestelt. Een reservatie voor het restaurant zelf krijg je momenteel pas vast vanaf december…
Als sinds mensenheugenis staat op kerstavond of -dag de traditionele kerstkalkoen op het menu in onze familie. Er was dus geen twijfel mogelijk wat het hoofdgerecht betreft toen mijn ouders en die van mijn liefste voor het eerst kerstdag bij ons kwamen vieren.
Mocht u dus op zoek zijn naar een klassieker, ziehier het recept voor kerstkalkoen. De voorbereiding zelf duurt een amper een dik kwartier, voor het braden telt u ongeveer 20 minuten per halve kg.
De ingrediënten
De voorbereiding
Meng gehakt, eieren, ui, truffel, cognac, kastanjes en paneermeel. Begin met een klein beetje paneermeel en voeg meer toe tot het mengsel goed samenklit maar ook niet te droog aanvoelt.
Vul de kalkoen met het mengsel en naai voor- en achteraan dicht.
Bedek de borst van de kalkoen met het spek om uitdrogen van het borstvlees te voorkomen.
Leg de kalkoen in een grote braadslede zodat er nog ruimte rond de kalkoen is om strak braadvocht te scheppen om de kalkoen te overgieten. Pak het uiteinde van de poten in met aluminiumfolie om het uitdrogen en verbranden tegen te gaan. Bedek de kalkoen volledig (dus ook de zijkanten) met aluminiumfolie en maak enkele gaatjes in de folie om wat verdamping toe te laten.
Het braden
Verwarm de oven voor op 200°C.
Schuif de kalkoen in de oven en laat 1u op 200°C bakken. Haal de kalkoen om het half uur uit de oven om rijkelijk met het braadvocht te overgieten.
Verlaag de temperatuur van de oven naar 165°C. Laat nog 2u braden. Overgiet telkens om het half uur. Zorg ervoor dat de folie telkens mooi de kalkoen terug bedekt.
Het opdienen
Snijd de kalkoen aan zoals een gebraad, in sneden van ongeveer 1 cm dik. Serveer met kroketjes en appels met veenbessen.
De restjes van de kalkoen zijn nóg lekkerder ‘s anderendaags. Of ook heerlijk om te verwerken in vol-au-vent.
Smakelijk en hou de kersttraditie in ere !
De mensen van Enchanté vroegen me beleefd of ik wou meedoen aan hun Grijze Garnalen wedstrijd. Doe iets culinairs met grijze garnalen, was de ruime opdracht.
Welaan dan ! Het werd ons huisrecept met garnalen : een tagliatelli met een tomatensausje, gedresseerd met grijze garnalen.
De ingrediënten (per persoon)
De tagliatelli
U maakt het zich gemakkelijk en koopt een pak tagliatelli. Of u gaat voor een extra uitdaging en draait ‘m zelf. 100 g De Cecco pastameel, 1 ei en een theelepel water mengen tot een stevig deeg. Een uur laten rusten in de koelkast. Even opkneden en door de pastamolen draaien. Laten rusten aan de wasdraad.
5 minuten vóór de saus klaar is gooit u de gekochte tagliatelli in ruim voldoende, kokend water (1 l per 100 g pasta). Hebt u de pasta zelf gemaakt, dan volstaat 2 minuutjes kooktijd.
De saus
Blancheer de tomaten, pel ze en snij ze in blokjes. Hou wat blokjes aan de kant om het bord te dresseren.
Snij de sjalot in fijne stukjes.
Smelt de boter in de pan, doe de olijfolie erbij en fruit de geperste knoflook en het sjalotje wat aan.
Voeg de tomaten toe en laat op een rustig vuurtje voor 5 minuten sudderen.
Giet de cognac erbij. Flambeer het mengsel om de alcoholsmaak te milderen.
Blus daarna met de verse room. Laat nog wat pruttelen tot het mengsel iets is ingedikt. Bind de saus eventueel een klein beetje mocht ze nog te slap zijn.
Neem de pan van het vuur en voeg de garnalen pas op het laatste moment toe. Geef ze even de kans om warm te worden. Zet de pan zeker niet terug op het vuur, anders worden de garnalen rubberachtig.
De afwerking
Dresseer de beetgare tagliatelli in een diep bord en overgiet in het midden met wat saus.
Top af met een blaadje peterselie (had ik zelf niet in huis) en versier het bord met de resterende blokjes tomaat.
Smakelijk !
De vriendelijke mensen van The Insiders hebben me half september een pakketje toegestuurd en ik heb er nog niet eens iets over gezegd. Schande ! Het pakketje zelf is, ruim vóór de vervaldatum, gelukkig al verorberd.
De inhoud
Een pak nieuwe franginepanedeeg en een pak marmercake van Herta. Daarbij wat lectuur (een campagnegidsje en receptenboekjes om uit te delen) en een pak papieren Herta servietten.
De bedoeling
WOM-en. Eh ? Word Of Mouth, ofte mond-tot-mondreclame maken. Herta wil met zijn kant-en-klaar-degen de referentie worden voor cake en aanverwante baksels. Het nieuwe deeg voor de frangipanetaart werd hierbij als speerpunt van de campagne gebruikt. De vraag van The Insiders bestond er dus in de taart en de cake bakken, mensen te laten proeven, het nieuwe product bekend te maken en hen feedback te geven.
De uitvoering
Eerst en vooral de frangipanetaart. In de doos ontbraken abrikozenconfituur, (Herta) bladerdeeg, poedersuiker en een bakvorm om de taart te kunnen maken. Een beetje vitterij misschien, maar als je mensen voor je kar spant om iets te testen/promoten, dan moet je ze ook alle middelen daartoe geven. Soit, na een snel winkelbezoek kon de taart in de oven. Het “bereiden” van de taart is kinderspel. Ik bespaar me de moeite om de bereidingswijze uit te typen, een beeld zegt meer dan duizend woorden. Enkel de instructie voor de duurtijd van het bakken heb ik wat moeten bijsturen. De taart moest toch een vijftal minuten langer in de oven, al zal dat van oven tot oven afhangen.
Dan de marmercake. Die heb ik in kleine, papieren cakevormpjes gedaan. Tip : neem 2 papiertjes per cake, anders zakt het papiertje door onder het gewicht van het deeg en krijg je heel platte cakejes. Het gevolg van het uitduwen van de deeg uit de verpakking is dat het marmereffect niet bij alle cakejes even goed was. Sommige waren enkel gevuld met chocoladedeeg, andere enkel met “natuur”deeg. Zou er een manier bestaan om dat beter te doen ?
Het resultaat
De frangipanetaart was bijzonder lekker. Een kruimige, malse vulling met lekkere amandelsmaak. Een baksel dat vers uit de oven komt kan moeilijk tippen aan een taart van bij de bakker of uit de supermarkt, al is het maar om de geur in huis alleen. Maar ook de smaak zat goed. Het gevolg daarvan was dat we samen met ons bezoek al meer dan de helft van de taart hadden verorberd. En de stukjes die overbleven smaakten bij het ontbijt de volgende dag. De frangipane heeft dus geen tijd gehad om uit te drogen !
De marmercakejes vielen bij de collega’s al evenzeer in de smaak. De vraag “zelf gebakken ?” viel meermaals en het antwoord “ja” was niet gelogen. Persoonlijk vond ik dat ze iets droger waren dan wanneer je zo’n cake in zijn geheel in een vorm bakt. Maar dat zal aan het volume gelegen hebben. Mijn tip is dus om het deeg als één cake te bakken.
De vragen in de survey van The Insiders “Ga je deze degen nog kopen ?” en “Zou je ze aanraden aan andere mensen ?” kan ik 2 keer met “ja” beantwoorden. De vraag “Wil u nog eens deelnemen ?” beantwoord ik met “ja, maar dan als alle attributen en ingrediënten in het pakket zitten” (maar die vraag hebben ze niet gesteld).
“Of ik naar een kookworkshop wou ?” vroeg mijn liefste een tijdje terug. Ze was zelf uitgenodigd op de Kitchenaid kookworkshop, maar een pasgeboren kleintje belet haar late avondlijke avonturen. Dat wou ik. ‘t zou tenslotte een dubbele primeur zijn voor mij, wegens nog nooit een kookworkshop gevolgd, én wegens nog nooit een blogevent bijgewoond. De uitnodiging kwam ook net op tijd, want hier ten huize wilden we knopen doorhakken over de aankoop van een keukenrobot (Kitchenaid of Kenwood ?).
3 maart dus richting Cookaholic in Antwerpen. Een fraaie moderne ruimte alwaar ik hartelijk werd ontvangen door Dieter (van het organiserende RCA), Lesley en Gaetan (de chefs van Cookaholic). En verder allemaal nieuwe gezichten. Tijdens het aperitief werd al duchtig gefotografeerd, geTwitterd, gePokend en geFlipt. En ook ouderwets genetwerkt. De blogs van Anne, Steven, Wannes, Piet, Uw Moeder, Nimsa en Sas zitten ondertussen in mijn nieuwslezer. Aangenaam kennismaken, iedereen !
Continue reading
Wanneer Sinterklaas in aantocht is begin ik steevast te kwijlen. Begrijp me niet verkeerd, het gaat wel degelijk om al het culinair lekkers dat de Goede Man brengt. Maar sinds ik mijn heimat verlaten heb en in Vlaams-Brabantse oorden vertoef, mis ik één specialiteit in het bijzonder. De Sinterklaaskoeken zoals ik ze uit mijn kindertijd ken zijn hier niet te vinden. Soms vind ik exemplaren die er in de verte aan doen denken, maar te industrieel smaken of te sandwichtachtig zijn.
Daar viel dus maar één ding aan te doen : ze zelf bakken ! Ik geef het recept voor de échte Sinterklaaskoeken mee. Al kan je ze op elk moment van het jaar bakken (in kerstboom- of paasklokvorm).
Baguettes, ofte stokbrood, is het eerste recept dat ik geprobeerd heb uit Bijzonder Brood, het broodboek van Linda Collister. De foto’s en het recept in het boek oogden niet alleen mooi, het was ook zeer goed uitgelegd.
Linda schrijft in haar recept wit meel type 55 voor, een meel dat uitermate geschikt zou zijn voor stokbrood. Helaas heb ik dat meel nergens gevonden, maar met mijn regulier tarwemeel werkte het even goed.
Stokbroden bakken is een pak meer werk dan een doorsnee brood. Je moet al de avond ervoor beginnen met het bereiden van een gistpapje. De dag erop het koolzuurrijk mengsel verder verwerken tot een deegbol, die 1x laten rijzen, dan nog 1x als kleinere bolletjes en vervolgens nog 1x in de uiteindelijke baguettevorm. Je bent dus al gauw een voormiddagje kwijt.
Het resultaat voor een eerste proef vond ik bevredigend. Een denser stokbrood dan je gewoon bent van een supermarktstokbrood, maar wel met de typische broodstructuur van een baguette. En dankzij het regelmatig bevochtigen van de ovenlucht met een waterspray krijgt het brood een krokant jasje.
Maar vooral de heerlijke geur van versgebakken stokbrood door het hele huis is de grootste beloning. En dan het oven- en kraakverse stokbrood beleggen met een simpel sneetje kaas, tomatenschijfjes, een beetje mayonaise en wat peper en zout. Mmmmm …
Zoals beloofd wat foto’s van het speltbrood. Spelt is een soort grove tarwe, met een hardere korrel. Deze meelsoort bevat veel gluten, wat het bijzonder geschikt maakt voor het bakken van brood (gluten vormen de structuur van het brood).
Ik heb een mengsel gebruikt van 50% speltmeel en 50% tarwemeel, waardoor het brood heel luchtig is geworden. Maar laat ik de foto’s vooral voor zichzelf spreken.
deeg voor speltbrood na 1e rijs
deeg voor speltbrood na 2e rijs
speltbrood tijdens het bakken
speltbrood, nét uit de oven
gesneden speltbrood