Category Archives: Cultuur

#dezinvan Canvas

Canvas is, naar aanleiding van de Boekenbeurs, op zoek naar #dezinvan. Een zin uit een boek.

Wat voor een zin ? Dat kiest u zelf : de mooiste, spannendste, veelbelovendste, recentste, de grappigste, intrigerendste, …. zin die u gelezen hebt . Of dat nu gisteren, tien jaar geleden of vorige zomer was – maakt niet uit !

Daar moest ik niet lang over nadenken. Dit weblog vaart al jaren onder de vlag van Het Grote Verlangen, een boek van Marcel Möring. Met als ondertitel deze prachtige zin.

#dezinvan

Wat is jouw favoriete zin ? 

Juliette Binoche als Antigone

We schrijven het Jaar Des Heren 1993. Zielsvriend Peter en ik allebei studerende aan de universiteit, zij het in verschillende steden. We corresponderen met elkaar. In briefvorm, email en sms waren nog niet erg hard ingeburgerd. In één van de wekelijkse brieven schrijven we over een nieuwe film die onze aandacht trekt : “Trois Couleurs : Bleu”. We raken onmiddellijk begeesterd. Door de vertelstijl van regisseur Krzysztof Kieslowski, door de muziek van Zbigniew Preisner. En niet in het minst door de ravissante verschijning van Juliette Binoche. We verslinden de rest van de “Trois Couleurs” trilogie, The Unbearable Lightness of Being, Damage, … En zo verder naar andere arthouse ontdekkingen. De filmposter van “Trois Couleurs : Bleu” hangt zelfs prominent op mijn studentenkot.

Forward naar juli 2014. Het komt Peter ter ore dat Ivo van Hove Antigone gaat opvoeren. Met in de hoofdrol Juliette Binoche. Twee namen waarvan ik hoge verwachtingen heb. We twijfelen niet en bestellen onmiddellijk tickets. Voor april 2015, nog nooit zo lang op voorhand tickets voor theater gekocht. Maar er worden dan ook maar 4 voorstellingen gespeeld (en “het leven is voor de rappe“).

Antigone
Juliette Binoche in Antigone (foto door buffieke)

Wat we gisteren zagen was een vrij klassiek Grieks Drama. Met hoofdletter, jawel. De oude Grieken gingen voor niet minder dan het confronterende noodlot en dat deed Ivo van Hove met zijn regie ook. Daardoor kwam het verhaal ook zeer duidelijk en prominent op de voorgrond en niet zozeer de acteurs. Binoche werd dan ook niet op een piedestal gezet, noch tijdens, noch na de voorstelling. Wat haar sierde. De meest indringende vertolking van de avond kwam echter van Koning Kreon, gespeeld door Patrick O’Kane (die ook nog in “Exorcist : The Beginning” meespeelde, kijk eens aan).

Antigone
Antigone

Door de klassieke aanpak beklijfde het stuk zeer sterk. Na de laatste jaren al veel moderne interpretaties van Griekse klassiekers gezien te hebben, die vaak te vrijblijvend waren en alle emotie banden, was deze voorstelling waar radicale keuzes ook diep sneden een verademing. Geen onduidelijke symboliek, geen moeilijke verwikkelingen, wel een oprecht verhaal over extreme overgave, over de strijd van het individu tegen de gevestigde macht.

Was het de moeite om Juliette Binoche te gaan bewonderen ? Zeer zeker. Ivo van Hove brengt een internationale, sterke cast bijeen en regisseert een theaterstuk dat staat als een huis. En we zijn samen in één ruimte geweest met de vrouw die ons al jaren kan bekoren, is het niet Peter ? Bovendien heeft dame Binoche ook een verhaal naast het podium te vertellen. “De mensheid is nog niet volwassen geworden“.

Antigone van Sophocles in een nieuwe vertaling van Anne Carson (Ivo van Hove | Barbican London & Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, ism. Toneelgroep Amsterdam), gezien in De Singel, Antwerpen op 3/4/2015

Featured image by Movieplex

Kom hier dat ik u kus (Griet Op de Beeck) *

Zo goed ik haar vorige boek vond, zo ontgoochelend slecht vind ik dit exemplaar.
Het vertelstandpunt deed mij simpelweg afhaken. Dat een kind vertelt, tot daar aan toe. Maar behandel je lezer niet als een kind.

Fragmenten als deze doen mijn tenen krullen :

Ik vind ‘een luchtje scheppen’ een rare uitdrukking. Ik zie dan altijd kleine mannetjes met kleine schopjes klaarstaan met bergjes lucht om in monden te stoppen.

Digitaal geklasseerd op 13 procent.
Aan de lovende commentaren op Goodreads moet ik misschien doorbijten, maar ik kan het nu niet opbrengen. Lezen moet plezant blijven. Op naar « Geachte Heer M.».

Amazon komt naar Nederland

Eindelijk ! Hopelijk kan deze grote speler wat meer beweging in deze stugge markt krijgen. Al moet iedereen er wel bij varen, wat volgens het artikel niet steeds het geval zou zijn. Wait and see …

Amazon komt naar Nederland

Thé Lau : Rauw, hees, teder

Dzju toch. Thé Lau heeft kanker. Zijn immer rauwe, hese en tedere instrument speelt hem nu parten.

Thé Lau is voor mij, samen met Stijn Meuris, één van de zeldzame mensen die in de Nederlandse taal pure poëzie op muziek scheppen. Eén van de eerste rockartiesten ook die ik geloofwaardig in mijn moedertaal hoorde zingen. Ik was direct mee.

Op zoek naar een passende illustratie kwam ik dit illustere BRT-nieuwsfragment uit 1991 tegen. Bavo Claes kondigt een reportage met Johan Persyn aan over Torhout Werchter (Rock Werchter voor de jonkies) en nostalgie kwam bovendrijven. Mijn eerste Rock Torhout, mijn eerste rockfestival tout court, Belga klakskes, drank in plastic bekertjes, chillen op de wei. En Thé Lau die de menigte ment.

Thé Lau zelf zegt dat het “hoogstwaarschijnlijk goed te behandelen” is. Aan zijn ingesteldheid zal het alvast niet liggen : “Als mijn stemming een weerbericht zou zijn, luidde dat als volgt: zonnig, met af en toe een bui.” Ik hoop samen met hem.