Be prepared

IMG_1291

Met de start van het nieuwe schooljaar is het altijd opnieuw bekijken welke hobbies de kinderen willen gaan doen (en wat er praktisch haalbaar is). Enige voorbereiding en planning is dus op zijn plaats. De afspraak geldt hier dat ze alleen dingen gaan doen die ze graag willen doen. En dat ze die dan ook het jaar rond volhouden.

Een woensdagnamiddagactiviteit behoort tot de mogelijkheden, met de bereidwillige medewerking van grootouders. Sophia (6,5) gaat nu over van het kleuteratelier naar het beeldend jeugdatelier. Creatief bezig zijn zit in haar genen en leren werken met nieuwe materialen (klei, acryl, …) en technieken (3D, linosnede) sluiten daar mooi bij aan.

Juliette (4) klimt op alles wat ze tegenkomt. Turnen was dan ook een no brainer voor haar. De eerste keer was geen succes, de hele les heeft ze aan de kant gezeten. Het waren dan ook veel kindjes, een grote ruimte en weinig persoonlijke verwelkoming voor de kleinsten. De tweede keer heb ik ze positief proberen aan te moedigen en  toch wat druk gezet om te proberen in de groepjes. En met resultaat, want een half uurtje later stond ze te springen en gek te doen.

Op dinsdag gaat Sophia zwemmen. Na een jaar op de wachtlijst van de zwemclub kwam er eindelijk een plaatsje vrij. Op een niet zo makkelijk moment in combinatie met werk. Maar gelukkig kan mijn liefste haar brengen naar de zwemles. Iets waar Sophia goed in is, zo blijkt, én waar ze ook elke week naar uitkijkt. Mooi, blij daarom.

Sophia sprak ook al de hele vakantie over de Scouts. Die en die vriendjes zouden ook gaan. En het idee van “mensen helpen” sprak haar ook wel aan. Geen idee waar ze dat laatste vandaan haalde, iemand zal haar wel gesproken hebben over de Scoutswaarden, neem ik aan. Ikzelf ben altijd bij de Chiro geweest. Ach, het maakt me allemaal niet zoveel uit om welke jeugdbeweging het gaat. Het belangrijkste vind ik dat ze zich amuseert in groep buiten de school en de waarden van een jeugdbeweging meekrijgt. En zo zit de eerste Scoutsvergadering er al op. Ze kwam onmiddellijk erna huilend op me toegelopen en ik vreesde een beetje voor haar relaas. Bleek alleen dat ze extreme dorst had. Maar in het bos was er natuurlijk geen kraantje … Na een paar stevige slokken drinken in de auto kwam er al een veel positiever verhaal uit. “Alleen chinees voetbal, papa, dat is stom”. Maar ook, “we gaan binnenkort in een modderpoel spelen, dan heb ik vuile kleren nodig“. Zo hoor ik het graag.

En dat volstaat dan wel weer. Genoeg activiteiten om zich uit te leven en nog genoeg tijd thuis om te spelen (en zich te vervelen). We zijn hobbygewijs dus prepared en vertrokken voor het nieuwe schooljaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *