het leven zoals het is

Een hoofd vol beton

Elk jaar opnieuw loop ik een paar weken rond met een hoofd vol beton. Sinussen die verstopt raken doordat de slijmvliezen onwelvoeglijk zwellen en onstekingen veroorzaken. Groen snot en vervelende druk op ogen, neus, voorhoofd zijn het onaangename gevolg. Alsof ze je hoofd vol beton hebben gestort. Van een goeie nachtrust is geen sprake meer. En dat heeft dan weer vermoeidheid en lusteloosheid tot gevolg. Chronische sinusitis heet zoiets.
Alle mogelijke nasale en orale middeltjes zijn al uitgeprobeerd om het euvel te verhelpen. Meestal is het gewoon een kwestie van het probleem uit te zitten tot het vanzelf voorbij gaat, heb ik in de loop der jaren geleerd. En ondertussen de neusslijmvliezen ontzwollen houden met een minimaal gebruik van Otrivine, kwestie van nog een beetje normaal door het leven te kunnen gaan. En ja, mijn apotheker drukt steevast op het motto “geen langdurig gebruik zonder medisch advies”. En al ben ik er zelf één en zou ik beter moeten weten, xylometazoline 0.1 promille is het enige dat helpt. Ondertussen bezig aan week 8.
De oorzaak van het euvel is wellicht genetisch, een fysische afwijking in de voorhoofdholtes. Ik heb de onfortuinlijke erfenis van mijn vader die hetzelfde probleem regelmatig ondergaat. Een operatie heeft hem ietwat geholopen, maar het is nooit helemaal weggegaan. Maar komt het nu door een verkoudheid ? Of door een allergie die telkens in de lente de kop opsteekt ? Daar heb ik helaas het raden naar, elk jaar opnieuw.

© 2009 Het Grote Verlangen.