In 3 woorden de weersomstandigheden van mijn voorbije trainingsweek.
Zondag een week geleden stond een training van 1u30 op het programma. Zo ongeveer een maand vóór de 20 km mag dat al geen probleem meer zijn en dat wou ik dan ook testen. Eigenlijk was het veel te heet om te lopen. Maar goed, het weer op de 20 km valt ook niet te regelen, dus ik besloot me alvast te harden in geval van zonnebrand. ‘k Had mijn tocht zo uitgestippeld dat ik halverwege thuis langsliep om bij te tanken en me te verfrissen. En dat het nodig was ! Na 3 kwartier kwam de stoom al behoorlijk uit mijn oren en had ik een tomaatrood hoofd. De hartpomp moest enkele tandjes bijsteken bij deze tropische temperaturen en dan vergt lopen minstens 10% extra energie voor hetzelfde resultaat. De volgende 2 dagen weigerde mijn lichaam dan ook alle fysieke dienst. Ik was loom en lui en kon met de beste wil nergens de energie vinden om dat te veranderen. Duidelijk diep en tegen mijn grens aan gegaan dus. Maar tevreden toch, over die 18 km.
Donderdag had ik het verdiend een klein loopje te doen. Het moet niet altijd afbeulen zijn op training, een korte afstand inlassen is dan des te plezanter.
Ik had mijn hoop gesteld op een nog aarzelende zonnetje. Maar de weergoden waren duidelijk mijn relaas over in de regen lopen ter ore gekomen en besloten mij nog eens te trakteren op een bui. Ach, ‘t was maar een saloavloahske (West-Vlaams voor malse regen ter weldaad van de planten). En nu weet ik ook dat mijn nieuwe Nike armband voor de iPod nano spatwaterdicht is. Op de teller bij thuiskomst : 8 km.
Om mijn wekelijks doel te halen wou ik voorbije zondag nog een “10 miles” (ofte 16 km) afhaspelen. Opnieuw warm weer, al was het gelukkig iets minder heet dan de zondag ervoor. En ik had mijn lesje geleerd, dus vloog ik pas uit de startblokken rond 18u30. De warmte hing toch nog in de lucht, in tegenstelling tot de zuurstof die ik hard nodig had. Opnieuw was het opletten om niet te oververhitten. Ik zeg u, de warmte is mijn grootste vijand op de 20 km. Eén uur en 16 minuten later kon ik douchen.
Vandaag functioneer ik normaal. Geen spierpijn, geen loomheid. De kastijding van de voorbije week begint op te brengen. Op naar de laatste rechte lijn naar 25 mei !
