Drie dagen na de 10 miles begon het alweer te kriebelen. Geen spoor van stijfheid meer te merken in de spieren, wat betekent dat mijn lichaam snel gerecupereerd geraakt en de conditie dus op peil staat. Eens ik op dreef ben voel ik me onrustig en niet goed in mijn vel als ik niet regelmatig kan trainen. Ik moést een toerke kunnen doen vandaag.

De hele dag zag ik zon vanaf mijn werkplek. Ik zag er erg naar uit om vanavond weer de loopschoenen aan te trekken. Maar dat was buiten de wispelturige weergoden gerekend. Regen tikte op het viving dak toen ik thuiskwam.
Drie kwartier gewacht tot het ergste over was. Maar het bleef druppelen. Foert, dacht ik, dan word ik maar nat ! En ik ben voor een loopje van 10 km gegaan, zonder streefdoel. En heerlijk dat het was ! De lucht zat tjokvol zuurstof en een overweldigende bosgeur bracht me tot rust. Ik had het hele park voor mij alleen. En ik had vleugeltjes aan mijn benen. Nee, een drupje regen houdt me niet binnen.