Geen Open Momumenten voor mij gisteren, er stonden andere plannen op de agenda. In Sint-Lambrechts-Woluwe was er Brussels Design Market, in het kader van Design September.
Sta me toe even uit te weiden over iets in de naam van het gebeuren dat mij tegen de borst stoot, en wel de eerste term. Brussels. Toen ik voor de eerste keer van het evenement hoorde, dacht ik toch dat het dan ook in Brussel zou plaatsvinden. Maar neen, Sint-Lambrechts-Woluwe was het. Vergelijk het met mensen die in Deurne wonen, maar steevast verkondigen dat Antwerpen hun woonplaats is. Of Rynair met vluchten op Brussel adverteert, maar in Charleroi landt. Het lijkt erop dat je dan een beetje beschaamd bent om je afkomst. Of in het geval van Rynair is het natuurlijk gewoon commerciële bedriegerij. Ik hoorde op ‘t werk zelfs van mensen dat ze enthousiast de trein hadden genomen naar Brussel … om te moeten vaststellen dat ze op de verkeerde plek waren.
Maar goed, de “Brussels” Design Market dus, in Sint-Lambrechts-Woluwe. Een eerste aanblik toonde een veredelde rommelmarkt : een afgezette parking met kraampjes waarin de standhouders hun afgestofte zolderspullen hadden geëtaleerd. Hier en daar zagen we een paar echte designstukken, met navenant prijskaartje. Zeteltjes van 3500 euro per stuk waren geen uitzondering. Verder was er veel “design” uit vervlogen tijden, stille getuigen van de “plastieken revolutie” na WO II : van zoutvatjes over vershouddozen en tv’s tot meubilair. “Le plastique, c’est fantastique !” leek toen wel het devies. Bijwijlen was het ook een nostalgische trip naar onze jeugd. Behoorlijk wat huishoudvoorwerpen uit de keukens van toen lagen er tentoon gespreid. Wie kent de serviezen met felgekleurde bloemen op niet meer, of de OXO tassen, of de houders voor Melitta koffiefilters ?
Een echte design goudmijn zou ik het niet durven noemen, daarvoor was de spoeling té dun. Maar de organisatoren hadden wel hun best gehouden om hun standhouders te selecteren. Vermoedelijk moest je er ook als de kippen bij zijn om de unieke stukken eruit te pikken, wat nu niet onze bedoeling was.
De inwendige mens versterken was onze volgende betrachting. In de buurt ligt Cook & Book, een nieuw initiatief dat het literaire en culinaire onder één dak wil verenigen. Een behoorlijke uitgebreide boekenwinkel zoals Fnac, maar dan met tafeltjes. Er is een afdeling voor kinderen, een hoek reisboeken (met een Airstreamer caravan waarin je iets kan drinken), een partij kunstboeken, een sfeervolle ruimte voor jazz- en klassieke muziek en een fameuze sectie met strips. Elke hoek of afdeling heeft een andere inrichting en sfeer en dat maakt het leuk. Iets verderop zijn nóg twee aparte winkels voor tuinboeken en romans. Onnodig te zeggen dat je er gerust een paar uur kan vertoeven, zeker als je ook nog iets van de kaart meepikt. Van soep over hartige gerechten tot dessertjes toe.
Het enige nadeel is (hoe kan het ook anders in dit stuk van “Brussel”) de taal. Zeker driekwart van de boeken is Franstalig. Met het personeel is het helaas nog erger gesteld : die zijn parfaitement unilingue. Al begrijpen ze je wel als je Nederlands spreekt (wat veel Vlamingen te snel opgeven).
Maar laat het zeker geen drempel zijn om eens binnen te springen en een kleine ontdekkingstocht te ondernemen door deze fijne winkel. Of kijk uit naar de concertjes of lezingen die er ook plaatsvinden.
