Dit jaar werd ik wel heel hard getroffen door het einde van de vakantie. Het begin van het schooljaar valt netjes samen met mijn terugkeer naar het werkend leven. Telkens ik dus op tv of op de radio iets over school hoorde, moest ik onvermijdelijk ook aan “het werk” denken.
En toen mijn voeten vandaag door bruine, knisperende kastanjebladeren liepen in de nationale plantentuin van België overviel de herfst me wel heel plots. Ik zat nog volop met zomer in mijn hoofd, toen die spontaan verdrongen werd door visioenen van gepofte kastanjes, donkere avonden dekentjesclub en miezerig najaarsweer.

Vanaf morgen worden we terug overspoeld door de rommel van het nieuwe tv-seizoen. Terug naar de orde van de dag, ook in de geschreven pers en met het vernieuwde Radio 1. Alleen in de politiek wil het nog niet zo goed lukken, vakantie af of niet.

Na de heerlijkheid van 3 weken verlof moet ik de knop radicaal omdraaien om morgen terug aan de slag te gaan. De vrijheid om zelf je dag te bepalen, om even geen ochtendmens te moeten zijn. Van 9 naar 7 uur slaap. Waar het moeilijkste moment van de dag nadenken over het eten is. Ook al zijn we niet op reis geweest, mijn hoofd was op vakantie naar Thuis.

Als het nog even kan probeer ik de illusie van zomer (niet ironisch bedoeld) te koesteren. Nog één avondje Zomergasten op tv.
En morgen toch met goed gemoed aan de slag, met het vakantiegevoel dat nog in mijn glimlach nazindert.