Voor de 20 km van Brussel, that is. Jaja, het is weer zover. En nu ik mijn nummer heb is er geen weg meer terug.

Ik zou me aanvankelijk inschrijven via het werk. Toen ik de contactpersoon vroeg hoe het nu met mijn inschrijving zat had hij slecht nieuws, de inschrijvingen waren afgesloten wegens uitverkocht. Hmmpf, niet leuk. Ik was al stevig aan het trainen geslaan en ik had het heel jammer gevonden niet te kunnen meedoen.
Maar vorige week mailde onze 20-km man op het werk me dat hij zelf niet kon meedoen en ik zijn nummer mag hebben. Dat betekent ook dat ik vrij vooraan zal staan bij de start. Die gast loopt de 20K in een vlotte 1u20, ik in 1u50. Dat wordt stevig oppassen om niet te hard van stapel te lopen als het startschot weerklinkt. De hartslagmeter zal mijn vriend zijn.

Met het trainingsschema zit het wel snor. Enkele maanden terug ben ik bij het eerste waterzonnetje er weer op uit getrokken. Niets zo leuk als buiten lopen. De loopband is een OK alternatief als het echt moet, maar er gaat niets boven de buitenlucht en wat tarmac onder de zolen. Begonnen met een schuchtere 5 km en kilometer per kilometer langzaam opgebouwd. Twee weken terug liep ik alweer 15 km zonder onmenselijke inspanningen.

Als het een beetje meezit na ons weekje Barcelona doe ik mee aan Dwars door Brugge op 6 mei.

Jawel, Forrest is back on track.

Foto : Cazasco