Hebt gij dat soms ook ?
-Wat ?
Wel, ik weet niet goed. Dat je hoofd compleet leeg voelt, maar het eigenlijk stampvol zit. En dat draait dan maar rond, maar er komt niets uit.
-Hmm.

En dat ge u dan eigenlijk niet gelukkig voelt.
-Niet?
Nee. Raar hé ?
-Kweenie ?

En eigenlijk hebt ge alles om gelukkig te zijn. En ge zijt ook gelukkig. Maar dan gaat ge nadenken en dan wordt alles zo relatief. Ge wordt niet gelukkiger van geld op uw rekening. Of van een nieuwe broek. Of een nieuwe TV.
-Mja .. ja.

Of de mensen rond u. Eigenlijk staat ge veel te weinig stil bij wat die voor u betekenen. En als ge dat dan wel doet, dan beseft ge dat nog niet. Want ne kanker of een accident, dan begint ge pas te beseffen wat dat is, peins ik. Mensen die u graag zien. En gij hun.

-Ja ja.
‘t Is zo dof allemaal. Ge kunt eigenlijk alleen maar echt leven op ‘t scherp van de snee. Maar dat wilt ge dan niet, want er is teveel te verliezen. Dat schoon’ leven. En de mensen die u graag zien. En gij hun.

-Moeilijk he, ‘t leven ?
Ge zegt het.