Recensie
Amina Figarova
Mijn eega heeft dat schoon geschreven, over het concert van het Amina Figarova sextet.
Ook ik vind jazz niet altijd even makkelijk. Ik zal niet alleen zijn, maar ik ben zo geconditioneerd om naar harmonieuze muziek te luisteren, dat de jazzgeluiden soms botsen in mijn hoofd. Alle instrumenten gaan hun eigen gangetje, om een fractie later mooi samen te vloeien in een ongewoon geheel en al even snel terug het omgekeerde te doen. En dat trekt me ook aan in dit genre, al is het niet altijd easy listening. En als jazz in mijn hoofd de radertjes van mijn stream of consciousness doet draaien, dan weet ik dat het goed zit. Dat deed de klank van het Amina Figarova sextet zeker.
Ik moet nog altijd lachen als ik denk aan de geweldig getalenteerde drummer Chris Strik. Hoe die mens smoelen trekt en onbewust uitdagend het publiek inkijkt ! Als om te zeggen “Kom maar af, wie doet beter”. Grandioos is dat, daarom alleen al zou je gaan kijken. En voor het grappige Nederlandse accent van de uit Azerbeidzjan afkomstige Amina.
Hun voorlaatste CD “Come escape with me” stond weken in de top 10 van Jazzweek. Misschien had de allusie op de doorbraakplaat van Norah Jones er iets mee te maken ? De stukken die ze uit die plaat gespeeld hebben, kon ik enorm smaken. Fragmenten uit “September Suite”, gebaseerd op 9/11, waren dan weer minder mijn kopje thee.
Amina Figarova sextet, 28 september 2006, CC Strombeek-Bever
Tags: Discussion
One comment for “Amina Figarova”
Post a comment
[...] was meteen zó raak en zó vol gevoel dat er rillingen bij kwamen kijken. En er weer een geweldige stream of consciousness op gang kwam. Ik was zo ver weg in gedachten dat ik bij momenten niet meer bewust de muziek aan het [...]