Nog voor ik goed en wel getrouwd ben, ben ik al gescheiden van tafel en bed. Een tijdelijke scheiding weliswaar, die periodieke vormen begint aan te nemen. Elk jaar als het een tijdje heel warm wordt, duik ik onder in onze kelder om mijn nachtrust te vrijwaren. Slapen in de warmte gaat mij niet af en slaapgebrek maakt mij onhandelbaar. De zichzelf opblazende luchtmatras (een comfortabele 160 cm breed) wordt uit de kast gehaald en er wordt een slaapkamer geïmproviseerd in een berghok grenzend aan de garage. En Moby (onze kater) geeft mij overschot van gelijk. Hij weigerde gisteren zelfs naar buiten te gaan, in de garage is het veel te lekker koel.

Mijn liefste heeft niet zoveel last van de warmte ‘s nachts, die blijft gewoon in ons bed slapen. Ikzelf wil terug enige koelte ‘s nachts. Begrijp me niet verkeerd : ik vind het een fantastische zomer, maar ik ijk ernaar uit om ‘s avonds terug in slaap te kunnen vallen naast mijn geliefde. En zo is dit verlangen één van de voordelen van de warmte.