Recensie

De pit van Ibrahim

Gisteren was het huis dat Ancienne Belgique heet uitverkocht voor een fijn concertje van Buena Vista Social Club. De helden van dienst waren Manuel Galban, Cachaito Lopez, Manuel Mirabal en Aguaje Ramos. Nadat de boegbeelden van de Club nu voor eeuwig de hemel van zomerse muziek voorzien, blijft de rest van de groep de hort opgaan. Of zoals de AB het schreef op hun site : Na meer dan 10 jaar de backing te hebben verzorgd van BVSC en Ibrahim Ferrer’s live band, is nu de tijd gekomen om hen in de spotlight te plaatsen.

En daar wrong het schoentje toch. De groep deed zijn best om de standaard hoog te houden, maar miste charisma. De pit die Ibrahim Ferrer had om de boel in vuur en vlam te zetten was er niet. Het eerste deel van het concert was dan ook té mak gebracht. Aan Roberto Fonseca lag het niet, de man deed onwezenlijke dingen op zijn Steinway & sons. Ook de 70+-trompettisten zorgden voor wat animo door hippe pasjes uit te proberen die na 3 keer in de soep draaien, maar daar stoorden ze zich duidelijk niet aan. Pas na een klein uurtje begon het toch wat te stomen en deed de zanger zijn best om het publiek op sleeptouw te nemen. Het feestje barstte pas écht los toen bij de bisnummers Dos gardenõs para ti, en Candela op het publiek werden losgelaten. Maar toen was het ook ineens gedaan met de pret, de kaars werd te vroeg uitgeblazen.

Het concert van Buena Vista Social Club gisteren in de AB was zoals het mooie weer in België momenteel ; het kwam moeizaam op gang en eens het er was ook weer veel te snel gedaan. Maar als ‘t nog wordt zoals de laatste nummertjes, dan belooft het nog een zwoele zomer te worden !

© 2006 Het Grote Verlangen.