Kruipkunsten

Tags: Sophia

Acuut geval van sneeuwblindheid

Posted via email from hetgroteverlangen’s posterous

Winterblues

Vandaag was weer zo’n dag. Het voelde de hele tijd aan alsof ik in het midden van de nacht uit mijn warme nest was gesleurd. Als een robotje reed ik naar het werk en richtte mijn slaapkop richting computerscherm. Een paar Nespresso’s verder veranderde er niets in mijn hoofd. Noch in mijn lijf. De dag bleef donker en koud. Ik deed vriendelijk tegen mensen zoals gewoonlijk, maar het voelde als een routineuze plichtpleging. Terug thuis ontdooide ik door, vergeef me de kleffe clichés, een klein meisje te zien lachen en spelen en een groot meisje naast me in de zetel te hebben.

De periode tussen nieuwjaar en begin maart vind ik de lastigste periode van de winter. Gedaan met de gezellige warmte van de kerst- en nieuwjaarsdagen, donker en koud als je opstaat, donker en koud als je van het werk naar huis rijdt. Er is aan mij geen kandidaat verloren gegaan om in het Hoge Noorden te gaan wonen.
En eens januari is het lijdzaam afwachten en zien hoe de dagen tergend langzaam minuut per minuut lengen. “Dat het gauw winter wordt” neurie ik alleen mee tijdens het eerste stukje van dit seizoen. In 2010 begint de astronomische lente op 20 maart om 18u32.

Tags: bed, slapen, winter

Pomodoro : de evaluatie

Een tijd geleden heb ik de Pomodoro-techniek uitgeprobeerd, naar aanleiding van een stukje bij Smetty. En ik had (ook al veel te lang geleden) u de resultaten van mijn test beloofd.

Ter herinnering :
Een pomodoro is een keukentimer. Die timer wordt ingesteld voor een periode van een half uur. De 30 minuten worden onderverdeeld in 25 minuten om te werken en een pauze van 5 minuten. Een zeer belangrijke regel bij het gebruik van deze techniek is dat een pomodoro nooit onderbroken kan worden. Zodra je afgeleid wordt (de bel, telefoon, collega) houdt de pomodoro op met bestaan en moet je een nieuwe instellen. Na het uitvoeren van 4 pomodoros wordt er aangeraden om een break te nemen van 15 tot 30 minuten. De pomodoro is dus een tijdseenheid waarbinnen je gaat werken.

Om kort te zijn, de Pomodoro-techniek heeft gewerkt, maar is voor mij geen blijver.

Op het moment dat ik de techniek besloot uit te proberen, lag ik in de knoop met werkplanning, taken gefocusseerd uitvoeren en meer motivatie opbrengen om ze ook daadwerkelijk af te werken. En daarvoor is de techniek ideaal. Het heeft me verplicht na te denken over hoe ik mijn werk structureerde. En de techniek verplichtte me ook maar met één ding tegelijk bezig te zijn. En daar lag net mijn pijnpunt. Teveel multitasken en teveel afleiding.
Een tweede interessante bevinding vond ik het opsplitsen van taken. Hoewel ik dat intuïtief al wel wist, deed ik het niet genoeg. Duidelijke doelen voorop stellen en die ook haalbaar stellen binnen een bepaalde tijdsduur.

Naar inzicht heeft de techniek me dus een stuk vooruit geholpen. Maar op de lange duur vond ik het meer administratie (telkens dat blaadje invullen, de timer resetten) dan dat het me nut opbracht. Dus heb ik na een paar maanden besloten ‘m niet meer toe te passen. Maar de inzichten, die heb ik meegenomen en pas ik nu dagelijks toe. En dat zijn :

• monotasking (om het een naam te geven)
• taken duidelijk omlijnen, in haalbare stukjes breken om ze binnen een bepaalde tijdsduur uit te kunnen voeren
• zo weinig mogelijk afleiding, en dat tot de taak is volbracht.

Ik las dat ook Lamazone een gelijkaardige bevinding gemaakt heeft.

Tags: Getting Things Done, GTD, Pomodoro, Pomodoro-technique, werk

Joggen in de maat

Kijk, deze functionaliteit heb ik altijd al gewild op op de iPod/Nike+. En nu komt Philips ermee af. Ik citeer even vanop de site van HET Magazine :

In april brengt Philips de DirectLife Activa op de markt, een mp3-speler voor joggers. … Ook beschikt de speler over TempoMusic. Deze functie analyseert de muziek en selecteert de nummers die het best bij je tempo passen, zodat je lekker op de maat kunt joggen. T

Dat doet me er aan denken dat ik nog eens de Nike+ sportband moet uittesten die ik van Lien te leen gekregen heb. Hmm, nog even wachten op langere, warmere dagen …

Tags: goodies, iPod, lopen, Nike+, Philips, sportband

Posterous test

Een mooi stel schoenen gekocht in Antwerpen op mijn laatste vakantiedag.
Morgen terug aan de slag voor een nieuw jaar. En avant !

Posted via email from hetgroteverlangen’s posterous

Magie

Tijdens de kerstdagen heb ik altijd nood aan een portie magie. De magie zoals ze in de kinder-, familie- of ook grote mensenfilms zo mooi wordt verpakt. Dan voel ik mij weer even kind. Ik krijg dan weer voor even de illusie zeeën van tijd te hebben tijdens de vakantie. Ik verlekker me dan op de sneeuw en de kou buiten en het lekker warme, gezellige gevoel binnenshuis. En dan is er niets leuker dan zo’n film op te zetten en helemaal in de sfeer ervan op te gaan.
Films die het voor mij doen zijn de Harry Potters, Disneys en Pixars van deze wereld. Maar nog het liefst de films die ook wat kerstmagie hebben. Deze vakantie heb ik vooral genoten van Mr. Magorium’s Wonder Emporium, Nanny McPhee en Toy Story. Maar ook van de trilogie van The Matrix, die ik op 2 dagen uitgekeken heb (een kind dat een middagdut doet en mijn liefste die nog even moest werken had toch één voordeel).
De trilogie van Lord of the Rings, die ik als nieuwjaarscadeau gekregen heb (dank u H. !), ligt nog te lonken …

Tags: film, kerst, magie

Tradities

Na het schrijven van het recept voor de gevulde kalkoen, moest ik aan een grappige fragment uit The Cosby Show denken. Cliff Huxtable leert zijn zoon Theo hoe hij een kalkoen moet aansnijden. Een traditie die wordt overgedragen van vader op zoon. Om dit te kunnen naspelen zou ik een zoon willen :-) Helaas vind ik het filmpje niet op het interwebs. Het komt uit de aflevering “Bon jour Sondra” (mocht je de DVD’s hebben liggen).

Dit (minder grappige) filmpje is wel op Youtube te vinden :

Tags: gevulde kalkoen, kalkoen, Thanksgiving, The Cosby Show

Plan B

Ik weet het, de titel is een teaser. Laat me dan maar eerst plan A uitleggen. Of eigenlijk was plan A al plan B en plan B plan C. U volgt nog ?

Plan A. Een 2 weken durende zomervakantie in 2010 met de vriendjes, net zoals in 2008. Na veel overlegetentjes en vruchteloos gepuzzel met agenda’s geraakten we er niet uit. Jammer.

Plan B dus : een weekje samen naar de Ardennen om Nieuwjaar te vieren. Afin, Ardennen. Huisje geboekt vlakbij Chimay en verlangen tot we konden vertrekken om nog eens onder mekaar wat tijd door te brengen.
Vorige maandag stonden we vertrekkensklaar, maar besloten we toch maar eerst even langs de kinderarts te passeren. Sophia had een paar muggenbeetachtige plekjes op haar lijf en was een beetje zeurderig. Ons gevreesde vermoeden werd bevestigd : windpokken. Het kind had er niet echt last van. Maar de combinatie windpokken en het meereizende gezelschap was een moeilijker combinatie. Lien bevalt binnen afzienbare tijd en een zieke Janne zo nét voor de bevalling wilden we Peter en Lien niet aandoen. Om het risico uit te sluiten besloten we om hen niet te vergezellen. Jammer, stom, spijtig, overmacht en helaas niets aan te doen. Het zij zo. Er komen nog gelegenheden om samen erop uit te trekken.

Plan C : thuisblijven. En er het beste van maken. Genieten van de vakantie, van de plots vrijgekomen tijd, van mekaar en van Sophia. Alles laten komen zoals het komt.
En met oudjaar op het laatste moment vrienden uitgenodigd, lekker gekookt en op een fijne manier het nieuwe jaar ingeluid. Al hadden we liefst plan A uitgevoerd, dat spreekt. Om het een klein beetje goed te maken, zijn we toch een namiddagje richting Chimay getrokken om de vriendjes te ontmoeten (en de andere kinderen ver genoeg van Sophia te houden). Een bezoek aan de brouwerij van Chimay is dan weer jammerlijk mislukt, omdat er blijkbaar geen bezoeken meer worden toegestaan. Maar we waren al blij even de illusie te hebben “op weekend” met onze vrienden te zijn.

De windpokken zijn inmiddels overgewaaid (pun not intended). Al heeft het kind er nooit echt last van gehad, op een zeurderige voormiddag na. Zelfs van de vervelende jeuk is ze grotendeels gespaard gebleven. En littekens zal ze er ook niet aan overhouden, vermoeden we, aangezien de pokken zich niet extreem gemanifesteerd hebben. Voila, de eerste kinderziekte zit er al op.

En zo zijn de kerstvakantie en het oudejaarsfeestje helemaal anders uitgedraaid dan gepland. Onze eerste ervaring met het plannen maken met een kind. ‘t Zal niet de laatste keer zijn, ik voel het aan mijn kleine teen. Anders, maar ook leuk.

Oja, voor wie hier af en toe komt lezen, kijken, … Ik wens u een gelukkig en gezond nieuwjaar, voor u en uw geliefden. En al de rest komt vanzelf.

Tags: kinderziektes, nieuwjaar, oudjaar, Sohia, vakantie, vriendschap, windpokken

Kerstkalkoen

Als sinds mensenheugenis staat op kerstavond of -dag de traditionele kerstkalkoen op het menu in onze familie. Er was dus geen twijfel mogelijk wat het hoofdgerecht betreft toen mijn ouders en die van mijn liefste voor het eerst kerstdag bij ons kwamen vieren.

Mocht u dus op zoek zijn naar een klassieker, ziehier het recept voor kerstkalkoen. De voorbereiding zelf duurt een amper een dik kwartier, voor het braden telt u ongeveer 20 minuten per halve kg.

De ingrediënten

• 1 ontbeende kalkoen (ca. 3 kg voor 6 personen)
• 1 kg gehakt
• 1 fijngesnipperde ui
• 1 fijngesneden truffel (te koop in een klein blikje)
• 1 wijnglas cognac
• 200 g gepelde en in kleine stukjes gesneden kastanjes (vacuüm verpakt of in blik)
• 4 eieren
• paneermeel
• 5 dikke sneden spek
• keukentouw

De voorbereiding
Meng gehakt, eieren, ui, truffel, cognac, kastanjes en paneermeel. Begin met een klein beetje paneermeel en voeg meer toe tot het mengsel goed samenklit maar ook niet te droog aanvoelt.
Vul de kalkoen met het mengsel en naai voor- en achteraan dicht.
Bedek de borst van de kalkoen met het spek om uitdrogen van het borstvlees te voorkomen.
Leg de kalkoen in een grote braadslede zodat er nog ruimte rond de kalkoen is om strak braadvocht te scheppen om de kalkoen te overgieten. Pak het uiteinde van de poten in met aluminiumfolie om het uitdrogen en verbranden tegen te gaan. Bedek de kalkoen volledig (dus ook de zijkanten) met aluminiumfolie en maak enkele gaatjes in de folie om wat verdamping toe te laten.

Het braden
Verwarm de oven voor op 200°C.
Schuif de kalkoen in de oven en laat 1u op 200°C bakken. Haal de kalkoen om het half uur uit de oven om rijkelijk met het braadvocht te overgieten.
Verlaag de temperatuur van de oven naar 165°C. Laat nog 2u braden. Overgiet telkens om het half uur. Zorg ervoor dat de folie telkens mooi de kalkoen terug bedekt.

Het opdienen
Snijd de kalkoen aan zoals een gebraad, in sneden van ongeveer 1 cm dik. Serveer met kroketjes en appels met veenbessen.

De restjes van de kalkoen zijn nóg lekkerder ’s anderendaags. Of ook heerlijk om te verwerken in vol-au-vent.

Smakelijk en hou de kersttraditie in ere !

Tags: kalkoen, kerst, kerstkalkoen, tradities