1 jaar Sophia

Ze is ondertussen al 13 maanden, maar vorige maand hebben we 1 jaar Sophia gevierd. Vanaf nu is ze officieel dreumes, al blijft ze natuurlijk onze kleine baby. Tempus fugit.

1 jaar een klein mensje in ons leven. Het cliché dat ik vaak te horen kreeg van mensen-met-kinderen “je leven verandert helemaal” is van toepassing, en ook weer niet. Praktische veranderingen zijn er zeker. Het kind heeft haar ritme en dat respecteren we zoveel we kunnen, ook al gaat dit soms in tegen ons “vorige” leven. De eigen vrije tijd krimpt wat. Het huis ligt er rommeliger bij, ook dat aanvaarden we (meestal). En als koppel veranderen de prioriteiten vaker : eerst 3, dan 2, dan 1. Al proberen we daarop beducht te zijn.

Maar tegelijk verandert dat het leven ook niet. Er komt alleen maar veel liefde bij. Onvoorwaardelijke liefde. En vanzelfsprekendheid, alsof ze er altijd geweest is. En opvoeden vanuit het buikgevoel. Niet teveel nadenken, maar gewoon leven. En beleven.

Als PS een jaar Sophia in 24 foto’s. Fascinerend hoe zo’n gezichtje verandert op 1 jaar en je het pasgeboren baby’tje nog altijd herkent.

Tags: Sophia

Vanavond naar Wouter Deprez

Posted via email from hetgroteverlangen’s posterous

9 jaar samen

Autootje

Laat me beginnen met dit : speelgoed dat geluid of licht maakt, daar zijn we niet zo gek van. Maar een gegeven paard kijk je niet in de bek, toch ?
In elk geval, Sophia is zot van haar autootje. Ze kan er ondertussen zelf op en af kruipen. En als ze haar teentjes tot het uiterste strekt kan ze ermee aan de grond en zichzelf een beetje voortduwen. Ik vermoed dat hier nog veel rondjes door de living gereden zullen worden met dit speeltuig.

Tags: Sophia

Kruipkunsten

Tags: Sophia

Acuut geval van sneeuwblindheid

Posted via email from hetgroteverlangen’s posterous

Winterblues

Vandaag was weer zo’n dag. Het voelde de hele tijd aan alsof ik in het midden van de nacht uit mijn warme nest was gesleurd. Als een robotje reed ik naar het werk en richtte mijn slaapkop richting computerscherm. Een paar Nespresso’s verder veranderde er niets in mijn hoofd. Noch in mijn lijf. De dag bleef donker en koud. Ik deed vriendelijk tegen mensen zoals gewoonlijk, maar het voelde als een routineuze plichtpleging. Terug thuis ontdooide ik door, vergeef me de kleffe clichés, een klein meisje te zien lachen en spelen en een groot meisje naast me in de zetel te hebben.

De periode tussen nieuwjaar en begin maart vind ik de lastigste periode van de winter. Gedaan met de gezellige warmte van de kerst- en nieuwjaarsdagen, donker en koud als je opstaat, donker en koud als je van het werk naar huis rijdt. Er is aan mij geen kandidaat verloren gegaan om in het Hoge Noorden te gaan wonen.
En eens januari is het lijdzaam afwachten en zien hoe de dagen tergend langzaam minuut per minuut lengen. “Dat het gauw winter wordt” neurie ik alleen mee tijdens het eerste stukje van dit seizoen. In 2010 begint de astronomische lente op 20 maart om 18u32.

Tags: bed, slapen, winter

Pomodoro : de evaluatie

Een tijd geleden heb ik de Pomodoro-techniek uitgeprobeerd, naar aanleiding van een stukje bij Smetty. En ik had (ook al veel te lang geleden) u de resultaten van mijn test beloofd.

Ter herinnering :
Een pomodoro is een keukentimer. Die timer wordt ingesteld voor een periode van een half uur. De 30 minuten worden onderverdeeld in 25 minuten om te werken en een pauze van 5 minuten. Een zeer belangrijke regel bij het gebruik van deze techniek is dat een pomodoro nooit onderbroken kan worden. Zodra je afgeleid wordt (de bel, telefoon, collega) houdt de pomodoro op met bestaan en moet je een nieuwe instellen. Na het uitvoeren van 4 pomodoros wordt er aangeraden om een break te nemen van 15 tot 30 minuten. De pomodoro is dus een tijdseenheid waarbinnen je gaat werken.

Om kort te zijn, de Pomodoro-techniek heeft gewerkt, maar is voor mij geen blijver.

Op het moment dat ik de techniek besloot uit te proberen, lag ik in de knoop met werkplanning, taken gefocusseerd uitvoeren en meer motivatie opbrengen om ze ook daadwerkelijk af te werken. En daarvoor is de techniek ideaal. Het heeft me verplicht na te denken over hoe ik mijn werk structureerde. En de techniek verplichtte me ook maar met één ding tegelijk bezig te zijn. En daar lag net mijn pijnpunt. Teveel multitasken en teveel afleiding.
Een tweede interessante bevinding vond ik het opsplitsen van taken. Hoewel ik dat intuïtief al wel wist, deed ik het niet genoeg. Duidelijke doelen voorop stellen en die ook haalbaar stellen binnen een bepaalde tijdsduur.

Naar inzicht heeft de techniek me dus een stuk vooruit geholpen. Maar op de lange duur vond ik het meer administratie (telkens dat blaadje invullen, de timer resetten) dan dat het me nut opbracht. Dus heb ik na een paar maanden besloten ‘m niet meer toe te passen. Maar de inzichten, die heb ik meegenomen en pas ik nu dagelijks toe. En dat zijn :

• monotasking (om het een naam te geven)
• taken duidelijk omlijnen, in haalbare stukjes breken om ze binnen een bepaalde tijdsduur uit te kunnen voeren
• zo weinig mogelijk afleiding, en dat tot de taak is volbracht.

Ik las dat ook Lamazone een gelijkaardige bevinding gemaakt heeft.

Tags: Getting Things Done, GTD, Pomodoro, Pomodoro-technique, werk

Joggen in de maat

Kijk, deze functionaliteit heb ik altijd al gewild op op de iPod/Nike+. En nu komt Philips ermee af. Ik citeer even vanop de site van HET Magazine :

In april brengt Philips de DirectLife Activa op de markt, een mp3-speler voor joggers. … Ook beschikt de speler over TempoMusic. Deze functie analyseert de muziek en selecteert de nummers die het best bij je tempo passen, zodat je lekker op de maat kunt joggen. T

Dat doet me er aan denken dat ik nog eens de Nike+ sportband moet uittesten die ik van Lien te leen gekregen heb. Hmm, nog even wachten op langere, warmere dagen …

Tags: goodies, iPod, lopen, Nike+, Philips, sportband

Posterous test

Een mooi stel schoenen gekocht in Antwerpen op mijn laatste vakantiedag.
Morgen terug aan de slag voor een nieuw jaar. En avant !

Posted via email from hetgroteverlangen’s posterous