Wie een put graaft voor een ander …

… krijgt een gasleiding in huis. Dit bijna 30 jaar oude, trouwe beestje werd vorig jaar een laatste keer goedgekeurd, met helaas een knip in de kaart. Het rendement zat op het randje van OK en daar zijn blijkbaar wetten voor. Dus beslisten we de mazoutbrander te vervangen door een hoogrendementsketel op gas.

IMG_8414-0.JPG

En daarvoor moest eerst een gasleiding ons huis binnenkomen. En daarvoor moest een sleuf naar ons huis gegraven worden. Na een paar dagen het werk van een arbeider heb ik het loon van een manager verdiend. Want, hallo, wat kosten die werken zeg. Een eerste offerte om een sleuf van 0.7×0.3x5m en een gat van 1x1x1m te graven : 1.500 euro. Op zoek naar een tweede offerte : 900 euro. Ik heb niet heel lang moeten nadenken om een dag verlof in te plannen en mijn mouwen op te stropen. Al wist ik niet wat me stond te wachten. Maar met Roger in gedachten : wat je zelf doet …

Toegegeven, het was zwaar, zweten. Respek voor mensen die elke dag deze fysieke arbeid doen. Mijn bureauhandjes hebben even afgezien. Maar ach, niets waar je dood van gaat. En de voldoening blijft.

De werken begonnen op verplaatsing, bij Boels. Topservice daar, en goed gerief aan schappelijke prijzen.

IMG_8406-0.JPG

Stap 2 : de tegels wegnemen. Dat was een makkie.

IMG_8408-0.JPG

Een eerste hindernis : gewapend beton. Dit vertraagde de werken enorm, omdat ik geen grote brokken beton kon breken en bijna vakje voor vakje moest uitwerken.

IMG_8407-0.JPG

Zeven uur ‘s avonds op dag 1 en 3/4 van de breekwerken waren rond. En dan gebeurde dit :

IMG_8409.JPG

Breekhamer in twee, bummer. Maar goed, dit was de voorlopige status van de werken na één dag.

IMG_8410.JPG

En ons huis blijkt voor de eeuwigheid gebouwd te zijn. Een knoert van een betonlaag van flink een halve meter. Mijn rug was minder tevreden.

IMG_8411.JPG

Als toetje moest er nog een put’je’ van 1x1x1 m aan de ingang van het huis komen. Zo beloofd, zo gedaan. Ik was allang blij dat het geen gewapend beton meer was.

IMG_8412.JPG

Nailed it ! Buis erin en klaar. En ik kreeg complimenten van Eandis omdat alles perfect was voorbereid. Iets waar ik vooraf toch niet zo gerust in was.

IMG_8413.JPG

Ondertussen hebben we een uiterst stil draaiende, moderne gasbrander in huis en zijn we tot nu toe zeer tevreden. Nu nog de beloofde daling in verbruik afwachten. Eén nadeel ? Af en toe gaan we in de garage luisteren of de verwarming wel draait …

En de moraal van het verhaal ? Met een beetje tijd en goesting krijgt een mens iets gedaan.

 

 

Reserveren bij Sergio in The Jane

Bleek geen sinecure te zijn. 3 maanden op voorhand zitten alle tafels daar al vol. Talloze keren heeft mijn liefste om 8uur ‘s morgens geprobeerd om een reservatie bij The Jane te strikken, maar evenveel keer ving ze bot. Dan maar de Upper room bar geprobeerd, da’s maar 1 maand op voorhand vol :-) En yes, 7 november kon in de agenda aangekruist worden om onze voeten daar onder tafel, of beter aan de bar, te schuiven.

buiten

En of het wachten werd beloond ! Gezien we met 4 waren kregen we een hogere tafel naast de bar, anders zaten we allemaal op een rijtje. Fijn, want zo hadden we naast een zicht op het gesternte van de voormalige kerk, maar ook op de bar zelf.

Boven

Het hele concept van de inrichting ademt stijl, maar vooral ook rock&roll uit. Gedurfde glasramen, zwarte muren, leren onderleggers, getattoëerde obers, zelfs een getattoëerde keuken. Helemaal passend bij Sergio Herman dus.

glasraam
We werden verwelkomd door vlotte, jonge obers, waarmee de toon van dineren in de bar direct gezet was. Geen stijf gedoe of een culinair keurslijf, maar een ontspannen avond waarbij van tijd tot tijd heerlijke bordjes aan tafel werden geserveerd, met een korte, eenvoudige uitleg. De formule van de Upper room bar bestaat er dan ook in dat je zelf een aantal gerechten van de kaart kan plukken, die dan in tapas formule worden opgediend. Of je laat de keuken zelf daaruit een los menu van een vijftal schotels samenstellen. Dat laatste had dan ook onze voorkeur, we lieten ons verrassen. En dat werden we, door deze goddelijke gerechjes.

Canneloni

canneloni

Zeebaars

zeebaars

Oester

oester

Patatas bravas

patatas bravas

Wagyu (Japans, gemasseerd rund). Meat is murder, en hier zou je een moord voor doen.

wagyu

En dan. Er werden 2 desserts aangeboden op de kaart en ik kon niet kiezen. Toen één van mijn tafelgenoten geen dessert wou, kreeg ik ze toch gewoon alletwee aangeboden zeker !

Citroendessert

citroendessert

En dit is de beste dame blanche die ik ooit gegeten heb.

dame blanche

Na afloop van de culinaire reis wilden we nog niet direct naar huis. Bleek dat we gewoon nog wat konden nakaarten in de bar. Geweldig ! Ik had zin in een Vedett IPA en kreeg die in een metalen kelk aangeboden. Piesjaal !

Vedett

Je ziet, The Jane staat nu al gekend om zijn topkeuken (én wachtlijsten). Maar je kan er dus ook gemoedelijker een (minder duur) hapje gaan eten en nog wat blijven plakken. Een concept dat me fantastisch beviel. Ik kom er nog !