Juliette Binoche als Antigone

We schrijven het Jaar Des Heren 1993. Zielsvriend Peter en ik allebei studerende aan de universiteit, zij het in verschillende steden. We corresponderen met elkaar. In briefvorm, email en sms waren nog niet erg hard ingeburgerd. In één van de wekelijkse brieven schrijven we over een nieuwe film die onze aandacht trekt : “Trois Couleurs : Bleu”. We raken onmiddellijk begeesterd. Door de vertelstijl van regisseur Krzysztof Kieslowski, door de muziek van Zbigniew Preisner. En niet in het minst door de ravissante verschijning van Juliette Binoche. We verslinden de rest van de “Trois Couleurs” trilogie, The Unbearable Lightness of Being, Damage, … En zo verder naar andere arthouse ontdekkingen. De filmposter van “Trois Couleurs : Bleu” hangt zelfs prominent op mijn studentenkot.

Forward naar juli 2014. Het komt Peter ter ore dat Ivo van Hove Antigone gaat opvoeren. Met in de hoofdrol Juliette Binoche. Twee namen waarvan ik hoge verwachtingen heb. We twijfelen niet en bestellen onmiddellijk tickets. Voor april 2015, nog nooit zo lang op voorhand tickets voor theater gekocht. Maar er worden dan ook maar 4 voorstellingen gespeeld (en “het leven is voor de rappe“).

Antigone
Juliette Binoche in Antigone (foto door buffieke)

Wat we gisteren zagen was een vrij klassiek Grieks Drama. Met hoofdletter, jawel. De oude Grieken gingen voor niet minder dan het confronterende noodlot en dat deed Ivo van Hove met zijn regie ook. Daardoor kwam het verhaal ook zeer duidelijk en prominent op de voorgrond en niet zozeer de acteurs. Binoche werd dan ook niet op een piedestal gezet, noch tijdens, noch na de voorstelling. Wat haar sierde. De meest indringende vertolking van de avond kwam echter van Koning Kreon, gespeeld door Patrick O’Kane (die ook nog in “Exorcist : The Beginning” meespeelde, kijk eens aan).

Antigone
Antigone

Door de klassieke aanpak beklijfde het stuk zeer sterk. Na de laatste jaren al veel moderne interpretaties van Griekse klassiekers gezien te hebben, die vaak te vrijblijvend waren en alle emotie banden, was deze voorstelling waar radicale keuzes ook diep sneden een verademing. Geen onduidelijke symboliek, geen moeilijke verwikkelingen, wel een oprecht verhaal over extreme overgave, over de strijd van het individu tegen de gevestigde macht.

Was het de moeite om Juliette Binoche te gaan bewonderen ? Zeer zeker. Ivo van Hove brengt een internationale, sterke cast bijeen en regisseert een theaterstuk dat staat als een huis. En we zijn samen in één ruimte geweest met de vrouw die ons al jaren kan bekoren, is het niet Peter ? Bovendien heeft dame Binoche ook een verhaal naast het podium te vertellen. “De mensheid is nog niet volwassen geworden“.

Antigone van Sophocles in een nieuwe vertaling van Anne Carson (Ivo van Hove | Barbican London & Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, ism. Toneelgroep Amsterdam), gezien in De Singel, Antwerpen op 3/4/2015

Featured image by Movieplex

Urban trail Gent

Blèh. Ik begin na een week kiespijn de betekenis van het woord zenuwslopend al wat beter te kennen. Aanhoudende, zeurende en té aanwezige pijn waar weinig pijnstiller tegen bestand is en die je ineengedoken in een hoekje zou doen kruipen.  Gelukkig is mijn afspraak met de man met de gouden handen nakende morgen. Hopelijk verlossing ! Maar goed, #eerstewereldproblemen, met de gezondheidszorg die ons land rijk is.

Vanmorgen was er de eerste editie van de Urban Trail in Gent. Ik kreeg bericht dat ik in wave 1 mocht starten. Om 9u00 (of was het 8u00) lopen op een zondagochtend, mijn bioritme wist niet wat het meemaakte. Het werd uiteindelijk 9u30 toen we, toen nog in droge omstandigheden, mochten starten. Er stonden een paar auto’s in de weg van het parcours, zo bleek.

Start wave 1 Urban Trail Gent

 

Samen met loopmaatjes Lien en Hans maakten we voor de start de foto waar we ondertussen al een leuk serietje van hebben van voorbij urban en andere trails.

Loopvriendjes

 

Het werd een mooi parcours met plaatsjes in Gent waar ik nog nooit eerder was geweest of zelfs het bestaan niet vanaf wist. Het Caermersklooster bijvoorbeeld, of het Glazen Straatje (jawel, echt).

En zoals het een klassieke urban trail betreft, stonden ook de klassiekers van de stad op het programma : de Bijloke, de Sint-Pietersabdij, het Graffitistraatje, de Luca School of Arts, het Huis van Alijn (pak de floche !) en het Prinsenhof. Dé max van de dag was wel voorbehouden voor de feestzaal van de Vooruit. Op het moment dat we er doorheen liepen, hadden denk ik de laatste feestvierders luttele minuten ervoor het pand hadden verlaten. De dampende atmosfeer van een feest op zijn laatste benen, de geur van verschraald bier en een plakkerige vloer bezaaid met kapotte bekertjes. Leuk en heimwee naar vroegere tijden.

De grote spelbreker was helaas het weer. Rond 9u45 begon het te motregenen, waarna ‘t al vrij snel overging in een aanhoudende bui. Weinig supporters dus langs het parcours, een gedemptere sfeer onder de lopers rondom, en een grijs deken over de stad. Jammer, maar daar kon niemand iets aan doen. Dus lieten we het niet aan ons hart komen en genoten van het gevarieerde parcours. Vermits er ook geen tijdsopname was (wegens het verkeer en openbaar vervoer dat niet permanent kon/mocht tegengehouden worden), hoefden we de naad niet uit ons lijf te lopen.

Parcours Urban Trail Gent 2015

 

En daarmee heb ik alle Urban Trails in Vlaanderen gelopen. ‘k Kan er niet één uitkiezen die mijn voorkeur wegdraagt, ze hebben elk hun eigenheid en bezienswaardigheden. Dé troef van de Urban Trails natuurlijk.

Up next, het steviger werk : Dwars door Brugge en de 20 km door Brussel !

 

Rotterdam !

Kijk, soms is er de perfecte timing. Net op het moment dat we midden in de verbouwing van onze zolder zaten, viel het aanbod voor een weekendje weg ons in de schoot. We mochten het Ibis Rotterdam City Centre eens gaan uittesten. Perfect !

Na nog geen anderhalf uur rijden (van Brussel) stonden we al aan het hotel. Geparkeerd en al, net in de ondergrondse parking naast het hotel. Een uur te vroeg (oeps), maar we mochten gelukkig al inchecken.

Lobby van het Ibis Rotterdam City Centre Hotel

 

De buurt van het hotel

 

Zicht vanuit onze hotelkamer

 

Het hotel ligt bijzonder centraal, op wandelafstand van de haven en van de Markthal, in een rustige buurt. Vanuit onze kamer keken we op het water en een magere brug. De kamer was nog nagelnieuw (opening zomer 2014) en zeker OK. Een comfortabel bed en een ruime douche, wel zonder zithoekje.

Van de receptioniste kregen we wat stadstips en een kaartje mee én het geweldige nieuws dat ontbijten en uitchecken kon tot 12u00. Meer wenst een koppel dat eens zonder kinderen op stap is toch niet ? Kortom, zoek je een hotel in Rotterdam, dan kan ik je zeker het Ibis Rotterdam City Centre aanraden !

Bagel Bakery in de Schilderstraat in Rotterdam

 

MRIJ carpaccio bagel met uiensoep

 

Bon, tijd om de stad te verkennen ! Niet dat we er nog niet geweest waren, want we hebben er al een favoriet adres voor bagels : de Bagel Bakery in de Schilderstraat. We hadden geen Grootse Plannen en vooral geen tijdsdruk, dus ging het van daar richting winkels voor wat shopping. Tussen wat motregen door belandden we voor de borreltijd bij Dudok. Vooral bekend om zijn patisserie, maar je kan er dus ook gezellig aperitieven. Dineren deden we bij De Pasta Kantine, een goedkope, OK pastabar. Restaurant Napoli zag er beter uit, maar was vol vol vol (sorry guys !).

Na een nacht uitslapen (en toch al om 8u00 een eerste keer wakker worden), een goed ontbijt en een paar stevige tassen koffie in het hotel terug op pad. En kijkt, een delftsblauwe hemel buiten ! Genieten, genieten dus. Ook even langs de nieuwe Markthal natuurlijk. Een leuk concept, die moderne bocqueria. Alleen de foto’s op de binnenkant van de hal zijn een beetje, euhm, Harry Euro-Art.

Laurenskerk Rotterdam

 

Genieten !

 

Afsluiten deden we met een lunch in het beroemde Hotel New York. Broodje kroket met kreeftensoep, meer moest dat niet zijn. Super ontspannen en met opgeladen batterijen konden we onze 2 kleine meisjes terug gaan oppikken. Voor mij de perfecte definitie van een weekendje weg !

Hotel New York
Hotel New York
Skyscraper

 

 

Kom hier dat ik u kus (Griet Op de Beeck) *

Zo goed ik haar vorige boek vond, zo ontgoochelend slecht vind ik dit exemplaar.
Het vertelstandpunt deed mij simpelweg afhaken. Dat een kind vertelt, tot daar aan toe. Maar behandel je lezer niet als een kind.

Fragmenten als deze doen mijn tenen krullen :

Ik vind ‘een luchtje scheppen’ een rare uitdrukking. Ik zie dan altijd kleine mannetjes met kleine schopjes klaarstaan met bergjes lucht om in monden te stoppen.

Digitaal geklasseerd op 13 procent.
Aan de lovende commentaren op Goodreads moet ik misschien doorbijten, maar ik kan het nu niet opbrengen. Lezen moet plezant blijven. Op naar « Geachte Heer M.».

De herinnering is niet genoeg, de herinnering is een groot verlangen.